Wednesday, August 6, 2014

ရွစ္ေလးလံုး NLD နဲ႔ ကြ်န္ေတာ္

“သဘိ-သဘိ ေမွာက္ေမွာက္”၊ “သဘိ-သဘိ ေမွာက္ေမွာက္”၊ ဆိုတဲ့သံျပိဳင္ဟစ္ေၾကြးသံေတြနဲ႔အတူ ကြ်န္ေတာ္အိပ္ယာက ႏိုးလာခဲ့တာဟာ ၈-၈-၁၉၈၈ မနက္မွာျဖစ္ပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ့္အၾကီးဆံုးသားနဲ႔ ထားဝယ္ သတၲဳတြင္းတည္းခိုရိပ္သာမွာ တည္းခိုေနၾကရခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။ အစိုးရဆရာဝန္ ျဖစ္ကတည္းက အညာေဒသေခၚတဲ့ စစ္ကိုင္းတိုင္းထဲမွာသာ ေတာက္ေလွ်ာက္ တာဝန္က်ေနရာကေန ထားဝယ္ျမိဳ႕နယ္၊ ဟိန္းဇဲသတၲဳတြင္းဆရာဝန္အျဖစ္ေရြ႕ေျပာင္းခံရလို႔ တာဝန္ထမ္းေနခဲ့တာ တပါတ္တိတိသာ ရွိပါေသးတယ္။ ထားဝယ္ျမိဳ႕ထဲ ေလွ်ာက္ၾကည့္ၾကပါတယ္။ လူေပါင္းေထာင္ခ်ည္တဲ့ ဆႏၵျပေနသူေတြထဲ ေရာက္သြားလိုက္ၾက၊ ေဘးကေနလိုက္လိုက္ၾက။ ထားဝယ္စကားကို အကုန္နားမလည္ေပမဲ့ ျဖစ္ေနတာေတြမွန္သမွ် ဘာသာျပန္စရာမလိုဘဲ သိပါတယ္။

တေနရာမွာေတာ့ အလွဴခံ လူငယ္တေယာက္ရဲ႕ ခြက္ဖလားထဲကို အၾကီးဆံုးပိုက္ဆံစကၠဴတရြက္ ထည့္လွဴလိုက္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့ ရွစ္ေလးလံုးအေတြ႔အၾကံဳဆိုတာ ဒီေလာက္သာရွိတယ္ ေျပာရမလားမသိပါ။ ဒါေပမဲ့ ကြ်န္ေတာ့္မိသားစု တခုလံုးကိုေတာ့ ရွစ္ေလးလံုးအျဖစ္သနစ္ၾကီးကေန မထင္မွတ္တာေတြ၊ မေမွ်ာ္မွန္းတာေတြဟာ တသက္တာအတြက္ ဆက္တိုက္ျဖစ္လာေစဘို႔ သေႏၶေပးလိုက္ပါေတာ့တယ္။

တိုင္းျပည္အေျခအေနေတြက အၾကီးအက်ယ္ေျပာင္းလဲေနလာပါျပီ။ (မဆလ) အစိုးရ ဘယ္လိုမွလုပ္မရေတာ့ပါ။ ထားဝယ္လူထုကိုၾကည့္ျပီး၊ အလုပ္ခြင္ရွိရာ ဟိန္းဇဲသတၲဳတြင္းကို ျပန္မသြားေတာ့ဘို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။ ကိုယ္ပိုင္ပစၥည္းေလးေတြ ဒီအတိုင္းထားခဲ့တယ္။ အစိုးရအလုပ္ဆိုတာလဲ ကမၼသကာ။ လစာ၊ ေျပာင္းေရြ႕ခရီးစရိတ္လဲ ေနာင္ခါလာေနာင္ခါေစ်း။ ကိုယ္လိုပဲ ရွစ္ေလးလံုးကေန ဘဝကို သြက္သြက္ခါ အေျပာင္းခံရသူေတြ ထုနဲ႔ေဒးရွိပါတယ္။

ထားဝယ္ကေန မိသားစုရွိရာ မံုရြာ-ပုလဲျပန္ဘို႔ ရန္ကုန္ကို ေလယာဥ္စီးျပီးမွ မီးရထားနဲ႔ သြားရမယ္။ ထားဝယ္ကေန ေလယာဥ္ မထြက္ေတာ့ပါ။ ေလဆိပ္ကို ၃-၄ ရက္သြားေစာင့္ၾကရပါတယ္။ ေလယာဥ္ကို လွမ္းျမင္ေနရေပမဲ့ ေအာက္မဆင္းလို႔ ျပန္လာရတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ထိုင္ခံုႏွစ္ေနရာရပါလို႔ ျမန္မာ့ေလေၾကာင္းကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ရန္ကုန္ မဂၤလာဒံုေလဆိပ္ကေန ျမိဳ႕ထဲသြားဘို႔ တက္စီမရွိျပန္ပါ။ ဟိုေမးသည္ေမး၊ ေနာက္ဆံုး ကားၾကံဳတစီးရပါတယ္။ အလြန္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ရွစ္ေလးလံုးမွာ ဘယ္သူဘယ္ဝါေတြကေန ကိုယ့္ကိုေက်းဇူးျပဳခဲ့သလဲလို႔ မသိႏိုင္တာ စိတ္မေကာင္းပါ။ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးက လူမသိေအာင္ႏွိပ္စက္သတ္ျဖတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ရိုးစဥ္းတဲ့လူေတြကလဲ လူမသိေအာင္ အခ်င္ခ်င္းရိုင္းပင္းကူညီၾကပါတယ္။

တည္းခိုမဲ့ စမ္းေခ်ာင္းေရာက္ေအာင္ သစ္ပင္ေတြ၊ အတားအဆီးေတြ အမ်ားၾကီးကို ေက်ာ္လႊားၾကရတယ္။ တည္းမဲ့အိမ္က မိတ္ေဆြျဖစ္သူ (မဆလ) ျမိဳ႕နယ္ေကာင္စီက ဗိုလ္မွဴးတဦးအိမ္။ တျခားလဲ အဆင္ေျပတာမရွိပါ။ အိမ္ေရွ႕ဝရန္တာ ထြက္ျပီး ေနရွင္နယ္ ဓါတ္ခဲ ၂ လံုးသံုးေရဒီယိုကို လက္ကမခ်ေအာင္ သတင္းနားေထာင္ရတယ္။ BBC နဲ႔ AIR က အဲဒီကာလမွာ ေပၚျပဴလာအျဖစ္ဆံုးပါ။ ေရဒီယိုနားေထာင္တာမွန္ေပမဲ့ စစ္ဗိုလ္အိမ္မွာတည္းေနတာမို႔ လမ္းေပၚကလူေတြက ေထာက္လွမ္းေရးလား အထင္မွားၾကတာကို သိလာေတာ့မွ ဆင္ျခင္ရပါေတာ့တယ္။

ရန္ကုန္-မႏၲေလး မီးရထားလဲ မေျပးပါ။ ၄-၅ ရက္ေစာင့္ရျပီးမွရတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ၁၅ ႏွစ္တိတိ တာဝန္ထမ္းခဲ့တဲ့ အစိုးရအလုပ္ကို တကယ့္ေဖါင္ဖ်က္သလို ေနာက္ေၾကာင္းမၾကည့္ဘဲ မိသားစုရွိရာ စစ္ကိုင္းတိုင္း၊ ပုလဲျမိ့ဳကို ျပန္ေရာက္ပါေတာ့တယ္။ မိသားစုျပန္လည္ေပါင္းဆံုမႈကိုလဲ ေနာင္မွာတခါထပ္ၾကံဳရျပန္ပါတယ္။ ေဖါင္ဖ်က္ရတာလဲ သည္တခါထဲမဟုတ္တာကို ေနာက္မွသိရပါတယ္။

ျမိဳ႕က ေသးေလးေပမဲ့ ပုလဲမွာလဲ ရွစ္ေလးလံုး လႈတ္ရွားမႈေတြျဖစ္ပါတယ္။ လူဦးေရကနည္းေတာ့ ဘယ္သူဘယ္ဝါ မသိမရွိၾကပါ။ အစိုးရဝန္ထမ္းေတြလဲ လမ္းေပၚထြက္ေအာ္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္က အစိုးရအလုပ္ကို မထြက္ရေသးပါ။ ဆႏၵျပသူေတြအတြက္ ကိုယ့္ဖါကိုယ္ ၾကက္ေျခနီအဖြဲ႔လုပ္ျပီး ကူညီရပါတယ္။ ေနာက္တက္လာတဲ့ စစ္အစိုးရကေန ၾကက္ေျခနီအဖြဲ႔ကို သူတို႔ရဲ႕ အရံအင္အားအျဖစ္သာ အသံုးခ်ခဲ့တာကို ေတြ႔ျမင္ရေတာ့ အေတာ္စိတ္နာပါတယ္။

သားေတြကလဲ သူတို႔နည္းသူတို႔ဟန္ေတြနဲ႔ လုပ္ၾကတယ္။ မခိုင္းရပါ။ ကြ်န္ေတာ့္ကိုလဲ ဘယ္သူကမွ လာမခိုင္းပါ။ စစ္အစိုးရကေနဝါဒျဖန္႔တဲ့ ရွစ္ေလးလံုးျဖစ္ေအာင္ ေနာက္ကေနေသြးထိုးသူဆိုတဲ့ (ဗကပ) ဆိုတာကို ကြ်န္ေတာ္ တစြန္းတစမွ မသိေသးခ်ိန္ကပါ။

စစ္တပ္ကအာဏာသိမ္းလိုက္ပါျပီ။ NLD ဖြဲ႔ပါျပီ။ NLD စီအီးစီ (ကြယ္လြန္သူ) ဆရာေမာင္ေသာ္က ပုလဲအထိ ေရာက္လာပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ အစိုးရဆရာဝန္အလုပ္ကမထြက္ရေသးလို႔ သူ႔စကားဝိုင္းမွာ မပါႏိုင္ခဲ့ပါ။ ဒါေပမဲ့ ပုလဲမွာ NLD ဖြဲ႔ဘို႔လုပ္ၾကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္အိမ္က လူမသိေစတဲ့ဌာနခ်ဳပ္ျဖစ္လာပါတယ္။

အစိုးရဝန္ထမ္းမွန္သမွ် အရင္က (မဆလ) ထဲမဝင္ရင္ ရာထူးမတိုး၊ ပစားမေပးခဲ့ရာကေန ရွစ္ေလးလံုးတန္ခိုးနဲ႔ ႏိုင္ငံေရး မလုပ္ရျဖစ္လာပါတယ္။ (မဆလ) ကံမေကာင္းေပမဲ့ ကြ်န္ေတာ္ကံေကာင္းပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ခ်င္ရင္ အစိုးရ အလုပ္ကေန ထြက္ပါတဲ့။ အဲဒီေခတ္မွာက ဆရာဝန္အလုပ္ရဘို႔ထက္ ထြက္ဘို႔ကပိုခက္ပါတယ္။ ရန္ကုန္ကိုဆင္းပါတယ္။ က်န္းမာေရးဦးစီး ညႊန္ခ်ဳပ္ရံုးသြား အလုပ္ထြက္စာတင္ပါတယ္။ တပါတ္သာၾကမယ္ထင္ပါတယ္။ ထြက္ခြင့္ရပါေတာ့တယ္။ ဒီအတြက္ေတာ့ေက်းဇူးပါ စစ္အစိုးရခင္ဗ်ား။

ရွစ္ေလးလံုး အေရးအခင္းၾကီးကေန NLD ကို ဖြဲ႔စည္းေစဘို႔ျဖစ္လာတယ္ဆိုတာ အမွန္ပါ။ ရွစ္ေလးလံုးအေရးအခင္းနဲ႔ NLD မွာ ဆင္တူတာေတြရွိပါတယ္။ လူေပါင္းစံုပါတယ္။ ပညာအေျခခံအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ပရိေဒသနအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ အေတြးအျမင္အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ လိုအင္ဆႏၵအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ စုေဝးတဲ့ေနရာအတူတူျဖစ္တယ္။ ၂၅ ႏွစ္အၾကမွာအထိ သံမိႈႏွက္ထားသလို ဆက္ျပီး ျမဲခိုင္ေနသူေတြ ရွိသလို၊ ဘဝအမ်ိဳးမ်ိဳးကိုု ျဖတ္ေက်ာ္ျပီးသကာလ ေရာက္ရာကေန ဆက္ျပီးသံေယာဇဥ္းၾကီးေနသူေတြလဲ ရွိတယ္။ ဖါသိဖါသာသမားေတြလဲ မရွားဘူး။ အခ်ိန္ကာလဒဏ္၊ ႏိုင္ငံေရးဒဏ္ေတြ ထုေထာင္းခံရလို႔ ေက်မြသြားသူေတြ၊ ပန္းပဲဖိုမွာ မီးထဲကဆယ္ျပီး ေပေပၚမွာထုရိုက္ထားလို႔ သံေကာင္းေကာင္းေတြျဖစ္လာသူေတြလဲ မရွားပါ။ ေသခြဲခြဲၾကရသူေတြ အမ်ားၾကီးရွိေနပါျပီ။

NLD မွာ မ်ိဳးဆက္သစ္ဆိုသူေတြ မနည္းမေနာရွိလာပါျပီ။ ရွစ္ေလးလံုးမွာေတာ့ အသစ္ဆိုတာမရွိပါ။ အေဟာင္းသည္သာ အမာခံျဖစ္တယ္။ သမိုင္းေရးသူေတြ ျဖစ္ၾကတယ္။ သမိုင္းေကာင္းအေမြ ဆက္လက္ေပးႏိုင္ၾကပါေစ။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ

Read more...

Friday, May 23, 2014

Banaras မင္းမသိ ျဗဟၼဒတ္၊ ျပည္မသိ ဗာရာဏသီ

• ေမ (၁၆)၊ ခ်င္းတြင္း အေနာက္က ပုလဲမွာ၊ ရြာအစံုက လူကုန္သေလာက္၊ ကြ်န္ေတာ့္ အိမ္ကေလးေရွ႕လဲေရာက္၊
• ေနာက္ေန႔တဖန္ ဗိုလ္စိန္မွန္ ကြင္းလွ်ံ၊ မာန္ျပည့္၊ ေမ့မရ။
• ေမ (၁၈) ရက္ေန႔မယ္ ေအာင္ပင္လယ္၊ အနီေရာင္လူပင္လယ္၊ နယ္အစံုက၊ လူမ်ိဳးစံု၊ ေနျပည္ေတာ္ တုန္ေစခဲ့သည္။

• ‘တင္းနစ္’ ေဘာလံုးသည္ တဖက္ကြင္းေရာက္ေနျပီ။
• လက္မွန္နဲ႔ရိုက္မလား၊ လက္ျပန္နဲ႔ရိုက္မလား၊ ေရွ႕တို႔မလား၊ ေနာက္ပို႔မလား၊ စိတ္တိုတိုနဲ႔ ဘယ္ကိုေရာက္ေရာက္ ရိုက္မလား။
• ဒိုင္လူၾကီးခင္ဗ်ား၊ ကစားနည္းဥပေဒကို သားေရလိုမလုပ္ပါနဲ႔၊ ဒီဥပေဒျပင္တာ လြယ္လွျပီး၊ ဟိုဥပေဒျပင္တာၾက ဘာလို႔ ခက္ေနရပါလဲဗ်။

• အိႏၵိယ ဝန္ၾကီးျဖစ္လာေတာ့မဲ့ ‘နာရင္ဒါ မိုဒီ’ ဟာ ေရြးေကာက္ပြဲ ‘ကင့္ပိန္း’ ကာလမွာ ကီလိုမီတာ ၃ သိန္းေက်ာ္ ခရီးသြားခဲ့ျပီး၊ အစည္းအေဝးေပါင္း ၅,၈၂၇ ခုမွာ မိန္႔ခြန္းေျပာခဲ့တယ္။ 3 D rallies ေခၚတဲ့ သံုးဘက္ျမင္ လူထုစည္းေဝးပြဲေတြလဲ ပါတယ္။ ျပည္နယ္ေပါင္း ၂၅ ခုကို လွည့္သြားတာပါ။ သူ႔မဲဆႏၵနယ္ေျမက ‘ဗာရာဏသီ’ တခုထဲသာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၁၉-၅-၂ဝ၁၄
ေန႔ ၃ နာရီ၊ ၅၅ မိနစ္။

Read more...

Chindwin solemn ခ်င္းတြင္းသစၥာတည္ေစေသာဝ္

“ခ်င္းတြင္းျမစ္ေတာင္ ေျခလ်င္ျဖတ္ေလ်ာက္လို႔ရေနၿပီ”
သတင္းစာထဲပါလို႔ပါ။ ေရအနက္ ၂ ေပခြဲတဲ့။ ေနာင္လာ ေနာက္သားေတြအတြက္ စိတ္မေကာင္းစရာ၊
ဝုိင္းဝန္းၾကဖို႔ လိုေနၿပီ။ (Aung Kyaw Than GoldSmith)

• ဧရာဝတီမွ မဟုတ္ပါ၊
• ခ်င္းတြင္းျမစ္ဟာလဲ န ေနျပီတဲ့၊
• ခပ္သဲ့သဲ့အသိေပး ႏိႈးေဆာင္ေရးလုပ္ပါဆရာ တဲ့။

• အဆင္းရဲဆံုးတိုင္းျပည္မွာ ေကာင္းတာမရွိ၊
• ဘယ္ဟာၾကည့္ၾကည့္ မခ်ိတင္ကဲ၊
• ကြ်န္ေတာ္လဲ မခ်ိသြားၿဖဲပါဘဲဗ်ာ။

• ျမစ္ေျပာေျပာ ေတာေျပာေျပာ ေတာင္ေျပာေျပာ၊
• လူေတြကိုဘဲ ေျပာရမွာပါ၊
• ေဂဟဆိုတာမသိ ပတ္ဝန္းက်င္အသိကမရွိ။

• မရွိတာထက္ မသိတာခက္ေတာ့ မဟုတ္ပါ၊
• ရွိတာမွန္သမွ် သူ႔ျမစ္ သူ႔ေတာ သူ႔ေတာင္လုပ္၊
• တရုပ္-ကုလား-ယိုးဒယား ေပါင္ႏွံထား၊
• သူတို႔အတြက္လဲ သိမ္းထား၊ ယူထား၊
• မဟားဒယား ေရေျမ့အရွင္မင္းတရား။

• ရင္းစားရေအာင္ ေပါင္ႏွံတာျပန္ေရြး၊
• မတရားယူထားတာ ျပန္ေပး၊
• ဒါနဲ႔လဲမျပီးေသး၊
• ပညာေပးေရးနဲ႔ မင္းတရားစနစ္ဖ်က္ေရး ၊
• အေရးႏွစ္ပါး တျပိဳင္နက္သြားပါမွ၊
• ခ်င္းတြင္းသား ခ်င္းတြင္းငါး စားရမွာ၊
• ခ်င္းတြင္းသစၥာေရေသာက္ တေယာက္မွမက်န္ေစနဲ႔။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ

Read more...

Political fund in India အိႏၵိယမွာ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြ ရံပံုေငြ ဘယ္ကေနရေနသလဲ

• ႏိုင္ငံေရးပါတီၾကီး ၂ ခုျဖစ္တဲ့ ကြန္ဂရက္နဲ႔ ဘီေဂ်ပီပါတီေတြကို ႏိႈင္းယွဥ္ေျပာပါမယ္။
• Congress မွာ Motilal Vora မိုတီလာလ္ ဗိုရာ နဲ႔ Bharatiya Janata Party မွာ Ramdas Agarwal ရမ္းဒတ္စ္ အဂါေဝါလ္ တို႔ဟာ ဆိုင္ရာပါတီရဲ႕ ေငြေၾကးကိစၥမွာ နာမည္ၾကီးၾကပါတယ္။
• အိႏၵိယရဲ႕ ထိပ္တန္းေကာ္ပိုရိတ္ၾကီးေတြက ၉ဝ% ဟာ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြနဲ႔ ဆက္စပ္ေနၾကတယ္။ ထုတ္လဲ မေျပာၾကပါ။
• ၂ဝ၁၄ မတ္လ (၂၄) ရက္ကေရးတဲ့ သတင္းေဆာင္းပါးထဲမွာ ဗိုရာ ကေန ထိပ္ဆံုးက စက္မႈလုပ္ငန္းၾကီးေတြ ၂၅ ခုကေန လာမဲ့ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ ရံပံုေငြေတာင္းတယ္လို႔ ေရးထားပါတယ္။
• ဘယ္ေလာက္ရၾကသလဲ ခန္႔မွန္းၾကသူေတြမွာ အေတာ္ခက္ပါသတဲ့။ မ်ားေတာ့ အမ်ားၾကီးလို႔သာ ေျပာႏိုင္တယ္။ ဒါဟာ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြရဲ႕ လ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္တခုပါ။
• ဒီလိုႏိုင္ငံေရးရံပံုေငြေတြကို စည္းမ်ဥ္းထားဘို႔အတြက္ စက္မႈအသင္းေတြနဲ႔ စီးပြါးေရးအဖြဲ႔အစည္းေတြက ပြင့္လင္းျမင္သာမႈရွိဘို႔ ေတာင္းဆိုတာလဲရွိပါတယ္။
• Confederation of Indian Industry ကေန ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြအတြက္ ရံပံုေငြကို အဖြဲ႔ဝင္ေပါင္း ၄၈ဝဝ ဆီကေန ခ်က္လက္မွတ္နဲ႔သာ ေကာက္ခံယူပါတယ္။ ဒါဟာ ပြင့္လင္းပါဘဲလို႔ ထုေခ်ပါတယ္။
• BJP ဘ႑ာေရးမွဴး အဂါေဝါလ္ က သူ႔ပါတီရသမွ် ရံပံုေငြကို ျခဴးတျပားမက်န္ စာရင္းစစ္ေဆးမႈ လုပ္ပါသတဲ့။
• အိႏၵိယယရဲ႕ အၾကီးဆံုးစက္မႈလုပ္ငန္းၾကီးျဖစ္တဲ့ Tata group တာတာအုပ္စုကေန သူ႔ရဲ႕ Electoral Trust ေရြးေကာက္ပြဲ ေဂါပကအဖြဲ႔ကို ၁၉၉၉ မွာထူေထာင္ထားပါတယ္။ အဲဒီ ၁၉၉၉ မွာ စုစုေပါင္း ရူးပီး ၁ဝ သန္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီႏွစ္ ၂ဝ၁၄ မွာ ဒိထက္အေတာ္မ်ားမယ္လို႔လဲ ဆိုပါတယ္။
• Tata companies ကုမၸဏီေတြကေန ေဂါပကအဖြဲ႔မွာ ရံပံုေငြထည့္ဝင္ၾကရပါတယ္။ အၾကီးတန္း တရားရံုးခ်ဳပ္ေရွ႕ေန Dinesh Vyas ဒင္းနစ္ရွ္ ဗီယပ္စ္ ကေန ေဂါပကကို ဦးေဆာင္ပါတယ္။
• Tatas ကေနရွင္းလင္းတာက ဒီလိုေဂါပကထားတာဟာ ပြင့္လင္းမႈရွိျပီး ခြဲျခားမႈလဲ ကင္းေစမယ္၊ က်န္ေနစရာလဲမရွိဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။
• အစိုးရအေနနဲ႔ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈရွိေအာင္ အဆိုျပဳခ်က္ ၃ ခုတင္ပါေသးတယ္။

1. ဥပေဒတခုျပဳမယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္နဲ႔ ၾကားကာလေတြမွာ ပါတီရံပံုေငြေတြကို ခြဲေဝမႈနဲ႔ သံုးစြဲမႈအတြက္ျဖစ္မယ္။

2. ပံုမွန္အေကာင့္ေတြ ထားမယ္။ ပါတီတိုင္းမွာ စာရင္းစစ္ျပီး အေကာင့္ေတြကို စစ္ေဆးဘို႔ရွိေနရမယ္။

3. အစိုးရကေန ရံပံုေငြေထာက္ပံ့ေပးမယ္။

၂ဝဝ၁ ဇႏၷဝါရီလမွာ ဥပေဒေရးရာဝန္ၾကီးဌာနကေန အေၾကာင္းၾကားခ်က္တခု ထုတ္ပါတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲ ျပဳျပင္ေရး အတြက္ျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးအရထည့္ဝင္ေငြေတြကို စည္းမ်ဥ္းထားဘို႔ျဖစ္တယ္။ အစိုးရကိုေတာင္းဆိုထားတာက အေကာင့္ေတြကို စစ္ေဆးပါ။ လူသိရွင္ၾကား ထုတ္ျပန္ပါ။ မမွန္ကန္လုပ္တဲ့ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြကို ပယ္ဖ်က္ပါ။ တသီးပုဂၢလ ျဖစ္ျဖစ္ ေကာ္ပိုရိတ္ေတြျဖစ္ျဖစ္ ႏိုင္ငံေရးရံပံုေငြထည့္ႏိုင္တယ္။ အမ်ားဆံုး သတ္မွတ္ခ်က္ထားမယ္။ အျမတ္အစြန္းရဲ႕ ၅% ထက္မမ်ားေစရ။ အဲဒိအတြက္ အခြန္ေလွ်ာေပါ့ေပးမယ္။ ေကာ္ပိုရိတ္ေတြကိုလဲ ေဂါပကေတြ ထူေထာင္ဘို႔ အစိုးရကေန အားေပးဘို႔လဲ အၾကံျပဳတယ္။ ဒီအဆိုျပဳခ်က္ဟာ အစိုးရရံုးထဲက ထြက္မလာပါ။

လြန္ခဲတဲ့ႏွစ္အနည္းငယ္တံုးက စီးပြါးေရးပညာရွင္ Pai Panandikar ပိုင္ ပန္နန္ဒီကာ နဲ႔ Ramashray Roy ရမ္မက္ရွ္ေရ ရြိဳင္း တို႔ကေန အဆိုျပဳခ်က္ ထြက္ခဲ့ပါေသးတယ္။
1. အစိုးရကေနေထာက္ပံ့ရန္။
2. အစိုးရကေန တႏိုင္ငံလံုးမွာ တမဲ ရူးပီး ၁ဝ ႏွဳန္းနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲရံပံုေငြ ထူေထာင္ရန္။
3. အထူးရံပံုေငြေအဂ်င္စီတရပ္ကေန ဒါမွမဟုတ္ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ကေန ရံပံုေငြ ကိုင္ရန္။
4. ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အမတ္ေလာင္ရတဲ့ မဲအေရအတြက္နဲ႔အညီ ေငြထုတ္ေပးရန္။ မဲဆႏၵနယ္ေျမတခုမွာ အမ်ားဆံုး ရူးပီး ၁ဝ သိန္း။
5. ေငြကို အမတ္ကိုသာေပးမွာျဖစ္ျပီး သူ႔ပါတီကိုမေပးရန္။
6. အရင္ကလုပ္ေဆာင္ႏိုင္မႈကိုၾကည့္ျပီး ၅ဝ% ၾကိဳတင္ထုတ္ေပးရန္။
7. တဦးခ်င္းရဲ႕ အေသစိတ္ အေကာင့္ကို ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ကေန စစ္ေဆးရန္။
ဒါကိုလဲဘဲ ေဆြးေႏြးျငင္းခုန္မႈေတြ မရွိသေလာက္ပါ။ ရလဒ္ကေတာ့ အလွဴရွင္နဲ႔အလွဴခံၾကား လိႈ႕ဝွက္ထားေရးသာ ျဖစ္ပါတယ္။

အခု ၂ဝ၁၄ မွာ အျပတ္ႏိုင္လိုက္တဲ့ ဘီေဂ်ပီပါတီဟာ ေငြမဲေတြကိုသံုးတယ္လို႔ ၂၁-၂-၂ဝ၁၄ ေန႔က ပီတီအိုင္ သတင္း တခုက ဆိုထားပါတယ္။ ဒီစြပ္စြဲခ်က္ကို ေက်ာက္မီးေသြးဝန္ၾကီးဌာနဝန္ၾကီး Sriprakash Jaiswal ရွရီ ပရာက္ရွ္ ေဂ်စ္ေဝါလ္ ကေန ဘီေဂ်ပီပါတီဟာ ကုေ႗ ၄ဝဝဝ ကိုေငြမဲကေန ရတယ္လို႔ ေျပာခဲ့တာပါ။

ဒါေတြကေတာ့ အိႏၵိယမွာလုပ္ေနၾကတာေတြပါ။ သိထားဘို႔သာျဖစ္ျပီး အတုမခိုးသင့္ဘူးလို႔ ျမင္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ ‘ဒီဘိတ္’ စသင့္ေနပါျပီ။ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ဆီကေန အသံစထြက္လာပါျပီ။ ခက္တာက သူတို႔ပါးစပ္က ထြက္တာမွန္သမွ် လူထုက မယံုၾကပါ။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၁၉-၅-၂ဝ၁၄
ည ၁၁ နာရီ၊ ၃၇ မိနစ္။

Read more...

Irony အျမင္မေတာ္ ဆင္ေတာ္နဲ႔ခေလာက္

• ေျမရွင္ၾကီးစနစ္ဇာတ္သိမ္းခဲ့သူေတြက ေျမယာေတြသိမ္းယူၾကတယ္။
• ဝိသမေလာဘ အျပစ္ခ်ခဲ့သူေတြကေန ကုမၸဏီေတြေထာင္ျပီးသကာလ စီးပြါးေရးေတြလုပ္ၾကတယ္။
• အညမည ေဝါဟာရအသံုးခ်သူေတြက လူေတြကို အညတရထင္ၾကတယ္။

• ဖြဲ႔စည္းပံု ႏွစ္ခုကို ဖ်က္ျပစ္သူေတြကေန ဖြဲ႔စည္းပံုအသစ္ေရးတယ္။
• အာဏာသိမ္းသူေတြကေန ဒီမိုကေရစီယိမ္းကေနၾကတယ္။
• အာဏာထပ္မသိမ္းခ်င္လို႔ စာအုပ္စိမ္းေရးတယ္။

• ျပင္မရေအာင္လုပ္တာကိုမွ လူေတြကလဲ ျပင္ခ်င္ေနၾကတယ္။
• ရရင္ရ မရရင္ခ်ေျပာလိုက္ရင္ ဖက္ဆစ္လို႔စြပ္စြဲသလား ထင္မွတ္မွားၾကမယ္။
• သာသာျခားဝန္ၾကီးတပါးက ေလွ်ာက္ထားတယ္၊ ‘အရွင္ဘုရားတို႔ ပ်ံေတာ္မူပါဘုရား၊ ပ်ံေတာ္မူပါဘုရား။’
• အခ်မခံခ်င္ရင္ေတာ့ ၾကြၾကပါ၊ ၾကြၾကပါကုန္ေလာ့။ ။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂ဝ-၅-၂ဝ၁၄
နံနက္ ၁ နာရီ၊ ၁ မိနစ္။

Read more...

Mottoes အတိုအထြာမ်ား

• ဇရာသေဘာကိုငါသိ၊ သက္ၾကားအို က်န္းမာေရး ငါဆက္ေရးေန၏။
• အရက္ျဖတ္ေဆးစာ အရက္သမားေတြ မဖတ္ၾကမွန္းသိ၊ ငါဆက္ေရးေန၏။
• အာဏာရွင္ေတြ နားခါးမွန္းငါသိ၊ ဒီမိုကေရစီစကား ငါဆက္ေျပာၾကားေန၏။
• တရားေသသမား တရားသြားမေဟာနဲ႔ဆိုတာငါသိ၊ တရားမွ်တေရးကဗ်ာ ငါဆက္ေရးေန၏။

အေၾကာင္းတရား ႏွစ္ပါးရွိပါ၏။
• ျပည့္ေနတဲ့ ပန္းကန္ထဲ ထပ္ထည့္လို႔မရတာငါသိ။ မျပည့္ေသးဘဲ လက္နဲ႔ဖံုးတားတတ္ၾကတာလဲ ငါျမင္ေနရ၏။
• ပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရး ကာတြန္းျပကၡဒိန္ပါ ‘တီရွပ္ တထည္ျဖစ္ဖို႔အေရး ေရ ၂၇ဝဝ လီတာသံုးရ၏’ လို႔ ဆရာေအာင္ေဌးမင္းနဲ႔ ေအာ္ပီက်ယ္တို႔ေရးတာ ငါဖတ္ရမိ။ ။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂ဝ-၅-၂ဝ၁၄
နံနက္ ၇ နာရီ၊ ၃၈ မိနစ္။

Read more...

Neem ခ်ိဳတာလို တမာကိုထပ္မစိုက္ပါနဲ႔

ျမန္မာ့အေရးမွာ ႏိုင္ငံတကာကသံုးသပ္သူေတြနဲ႔ ျမန္မာျပည္သားေတြရ့ဲ ကေန႔ပစကၡ အေျပာင္းအလဲေတြအေပၚ ဆန္းစစ္တာ ေကာက္ခ်က္ခ်တာေတြက တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ မတူၾကပါ။ ႏိုင္ငံတကာဆိုတာက က်ယ္ျပန္႔လို သူတို႔ၾကားမွာလဲ ကြဲျပားတယ္။ အက်ိဳးစီးပြါးလဲ ျခားနားလို႔ပါ။ ျမန္မာႏိုင္သား နည္းနည္းေလးအထဲမွာ ကြဲလြဲတာက ရိုးရွင္းတယ္။ အေဟာင္းသမားေတြက အေဟာင္းကို ခ်ီမြမ္းတသၾကတယ္။ အသစ္ျဖစ္ခ်င္သူေတြက အားမရၾကပါ။ သည္ၾကားထဲမွာ မေဟာင္း-မသစ္ေတြက အားလိုအားရ အုပ္စိုးသူဘက္က လိုက္ပါၾကတယ္။ ေခတ္တိုင္းမွာ ရွိတတ္တာပါ။ ‘သခင္အားရ’ လို႔အထိ ကလိရင္ ခံခ်င္ပါ့မလားမေမးနဲ႔။ ျပံဳးရယ္မပ်က္၊ အရွက္ဖက္နဲ႔ ထုပ္ထားျပီးသူေတြ ျဖစ္တယ္။

အေျပာင္းအလဲေတြ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ရွိေနတယ္ဆိုတာကိုေတာ့ သေဘာမကြဲလြဲၾကပါ။ အရင္သံုးႏွစ္ကဆိုရင္ ဒါမ်ိဳး အေျပာင္းအလဲေတြကို ေမွ်ာ္လင့္လို႔မရခဲ့၊ ႀကိဳတြက္လို႔လည္း မရခဲ့ပါ။ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကိစၥ၊ အထိန္းသိမ္းခံ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိစၥ၊ ကေလးစစ္သားနဲ႔ ကေလးအလုပ္သမားအပါအဝင္ လူ႔အခြင့္အေရး ေဖာက္ဖ်က္မႈေတြလို အေရးႀကီးတဲ့ကိစၥရပ္ေတြမွာ အလွည့္အေျပာင္းေတြ ႀကံဳခဲ့ပါၿပီ။ ဖြဲ႔စည္း အုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒဆိုတာေပၚလာၿပီ။ ေရးေကာက္ပြဲေတြလည္း လုပ္တယ္။ ဒုတိယၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲက နီးလာၿပီ။ ဒုတိယအေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲႀကီး ကလဲ ျပကၡဒိန္တခါထုတ္သာ လိုပါေတာ့တယ္။

ႏိုင္ငံျခားသားေတြကို ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ျပတ္ျပတ္သားသား အေလးေပးေျပာရပါတယ္။ ဗမာျပည္က အလားအလာေကာင္းေတြကို ေမွ်ာ္ၾကည့္ခ်င္တယ္ ဆိုရင္ျဖင့္၊ ေက်ာ္လြန္ၿပီး ေမွ်ာ္လင့္လို႔ မရႏိုင္တဲ့ အကန္႔အသတ္ေတြကို သိၾကမွျဖစ္မယ္လို႔ ေစတနာစကားလဲ ပါးေလ့ရွိပါတယ္။ လြတ္လပ္ေရးရကတည္းက ဗမာ့ႏိုင္ငံေရးမွာ ထိပ္ကေခါင္းေဆာင္ေတြကသာ အခရာကိစၥေတြကိုကိုင္ထားၿပီး၊ တျခားႏိုင္ငံအမ်ားအျပားမွာလို ႏိုင္ငံေရး ပါတီေတြက အဆံုးအျဖတ္ေပးပိုင္ခြင့္ မရွိရွာၾကပါဘူး။ ဦးႏု၊ ဦးေနဝင္း၊ ဦးသန္းေရႊတို႔ျပီးရင္ ဦးသိန္းစိန္က ‘အႀကီးအကဲ’ ျဖစ္သင့္တာပါ။ ဒါေပမဲ့ ဒါလံုးဝမွန္တယ္လို႔ မေျပာႏိုင္ပါဘူး။ သမၼတအျပင္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ရယ္၊ ထိပ္ဆံုးမွာက အၿငိမ္းစားရထားျပီးဆိုသူလဲ ရွိေသးတယ္။ သူတို႔အားလံုးရဲ႕ အျပင္စည္းဟာ လက္ရွိအေျခခံဥပေဒျဖစ္ပါတယ္။

အားမနာတမ္းေမးရတဲ့ ေမးခြန္းတခုကေတာ့ ကုလသမဂၢနဲ႔ ႏိုင္ငံတခ်ိဳ႕ကေန ႏိုင္ငံသားျဖစ္မႈ ဥပေဒကို ျပင္ဖို႔ရာ ေတာင္းဆိုေနၾကတာျဖစ္တယ္။ ကမာၻေပၚမွာ အဲဒီလိုမ်ိဳး ကုလသမဂၢနဲ႔ ျပည္ ပႏိုင္ငံေတြဖိအာားေပးခံရတာ ဘယ္ႏိုင္ငံရွိပါလဲလို႔ ေမးရင္ ေျဖတဲ့သူမရွိဘူး။

လြန္ခဲ့ႏွစ္အနည္းငယ္အတြင္းမွာ စစ္အစိုးရရဲ႕ လက္တြဲေဖာ္ေဟာင္းေတြအနက္၊ တရုတ္ျပည္က ေသနဂၤဗ်ဴဟာသစ္နဲ႔ နည္းပရိယာယ္သစ္္ေတြကို ေဖာ္စပ္လာတယ္။ တရုတ္ကေန ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြ၊ လႈပ္ရွားတက္ၾကြသူေတြကို ဖိတ္ေနတယ္။ တရုပ္က ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ ျပည္သူ႔ဆက္ဆံေရးလုပ္ရပ္ေတြကိုလည္း စသံုးလာတယ္။ ‘အထူးသံ’ ဆိုတာလည္း ခန္႔အပ္ခဲ့တယ္။ ကုလသမဂၢရယ္၊ အေမရိကားရယ္ တရုတ္ရယ္ပဲ ဗမာျပည္ကို ဒီလိုမ်ိဳး အထူးသံခန္႔တာ သတိျပဳစရာပါ။

ေနာက္ဆံုး အထူးသံဆိုတာ OIC ကတဲ့။ ဒီဟာကိုေတာ့ အေတာ္ၾကီး သတိၾကီးၾကရပါလိမ့္မယ္။ စစ္အစိုးရႏွစ္ဆက္ တံုးကေတာ့ ကုလသမဂၢအထူးသံနဲ႔ ကုလသမဂၢ အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴခ်ုဳပ္ရဲ႕ အထူးသံရယ္ဘဲရွိတာပါ။ တစံုတရာ ေျပာင္းလာေတာ့မဲ့ အရိပ္အေယာင္ျပတဲ့အခါ အေမရိကားနဲ႔ အီးယူက အထူးသံေတြ ထပ္တိုးတာတယ္။ ျမစ္ဆံုကေန တရုပ္ကို အထူးသံခန္႔ဘို႔ျဖစ္လာတယ္။ ရခိုင္အေရးအျပီး OIC တပ္တိုးလာျပန္ျပီ။ ေနာက္ထပ္ အတူးသံေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားအံုးမလဲ မသိေသးပါ။ ဒါေတြဟာ ျမန္မာ့သမိုင္းထဲကို တိုးဝင္လာၾကတဲ့ အသစ္ေတြပါ။ တခ်ိဳ႕က အသစ္တိုင္း ေကာင္းမယ္ထင္ၾကတယ္။ မွားပါတယ္။

စိန္ေခၚမႈအသစ္ေတြကို ေလွ်ာ့မတြက္သင့္ပါ။ ေနာက္တိုးေတြထဲမွာ ႏိုင္ငံသစ္ေတြ၊ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္သစ္ေတြသာ မကပါ၊ INGO ေတြ NGO ေတြပါ ပါတယ္။ အသိပညာအသစ္ေတြ၊ ႏိုင္ငံတကာဓေလ့လို႔ ေခၚတာေတြကို ေရးႀကီးသုတ္ျပာ တင္သြင္းလာၾကတယ္။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အေတြ႔အၾကံဳနဲ႔ ပညာငတ္မြတ္ေနရွာၾကတဲ့ လူငယ္မ်ိဳးဆက္ (တခ်ိဳ႕မွာ) အစာမေၾကျဖစ္ၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕လည္း အစာဆိပ္သင့္ျဖစ္ရတယ္။ ျမန္မာအမ်ားစုအဖို႔ အဲလိုအသစ္အဆန္းေတြနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ ကိုယ္ခံအားမွ မေကာင္းေသးလို႔ျဖစ္တယ္။ တခ်ိဳ႕လူငယ္ေတြက ကိုယ့္စံ၊ ေပတံေတြကို မသိၾကေလေတာ့ ေရွ႕တန္းေရာက္ေပ့ဆိုတဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းရဲ႕ စံႏႈန္းေတြကို ယူမိတာ့ ခြက်ေတာ့တာေပါ့။

လူရြယ္ေတြ ပါးစပ္ဖ်ားကေန ‘အေရြ႔’ ဆိုတဲ့စကားလံုးမပါရင္ စာမဖတ္သူ အထင္ခံရမွာစိုးလို႔လားမသိ၊ အေတာ္မ်ားမ်ားက ေျပာေနၾကတယ္။ အမွတ္တခုကေန တျခားအမွတ္တခုကို ေရြ႔သြားတာကို ရူပေဗဒေဝါဟာရနဲ႔ ျမန္မာလို ‘အေရြ႔’ လို႔ သတ္မွတ္ထားတယ္။ ၁၉၆ဝ ေက်ာ္ကတည္းက သိပၸံဘာသာရပ္ေတြကို စျပီးျမန္မာမႈျပဳစဥ္ကတည္းက သံုးေနတာပါ။ ေခတ္စကားလို႔ ထင္ေနၾကသလားမသိပါ။

ဇီဝေဗဒအရလဲ သက္ရွိေလာကၾကီးဟာလဲ တည္မေနပါ။ အျမဲေရြ႔ေနတာပါ။ ေျပာင္းေနတာပါ။ ေဟာင္းေန၊ ေသသြားျပီး၊ အသစ္ေတြ ျဖစ္လာေနတာပါ။ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးကလဲ အေဟာင္းေနရာမွာ အသစ္ေတြဝင္လာေနတာ မရပ္မနားျဖစ္ပါတယ္။ ေသတာေတြက ေသၾကျပီ။ အသစ္ေတြေပါက္လာၾကတယ္။ သိထားဘို႔က ‘တမာမ်ိဳးကေန ခါးတဲ့အသစ္’၊ ‘ငရုပ္မ်ိဳးကေန စပ္တဲ့အသစ္’ သာ ျဖစ္လာႏိုင္တာပါ။ ဓါတုေဗဒလိုေျပာၾကရင္လဲ ‘ရုပ္ေျပာင္းလဲျခင္း’ သေဘာသာျဖစ္ျပီး ‘ဓါတ္ေျပာင္းတာ’ မဟုတ္ပါ။

ရူပေဗဒမွာ ‘မိုးရွင္း’ ေခၚတယ္။ ‘ခ်ိန္း’ မဟုတ္ပါ။ အမွတ္တခုကေန ေနာက္အမွတ္တခုကို ေရြ႔သြာတယ္။ အရွိန္၊ လားရာ နဲ႔ အခ်ိန္အေပၚမွာမူတည္တယ္။ ကိုယ္ထည္နဲ႔ ေနရာေျပာင္းတာကို သိရမယ္။ အခုဟာက ကိုယ္ထည္အတူတူ ေနရာေျပာင္းတာသာ ျဖစ္တယ္။

ကြ်န္ေတာ္ေတာ့ ‘အေကြ႔’ လိုသာျမင္တယ္။ “အခ်ိဳးအေကြ႔မွာ အဆိုးေတြမေတြ႔ေအာင္ လုပ္ၾကရပါမယ္”။ မ်ိဳးရိုးဗီဇဆိုတာ ေျပာင္းမရပါ။ ခ်ိဳတာလိုခ်င္ရင္ တမာ ထပ္မစိုက္ပါနဲ႔။ ခါးသီးတဲ့ဘဝေတြက လြတ္ေျမာက္ၾကပါေစ။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ

Read more...