ၿငိမ္းခ်မ္းေရးထက္ စစ္ေရးက အေလးသာေနေသာ ျမန္မာ

ေမလ (၁၄) ရက္ေန႔ထုတ္ True News Weekly
လူသာလင္း

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ျဖစ္ရပ္မ်ားကားထင္ ထားသကဲ့သို႔ျမင္တတ္ခဲလွပါသည္။ ဆိုရလွ်င္ ျပင္ပကမာၻမွ နားမလည္ႏိုင္ေသာ ႏိုင္ငံတစ္ခု ျဖစ္ေနဆဲပင္။ မတ္လေစာေစာပိုင္းတြင္ ဥေရာပသို႔ အလည္အပတ္ ခရီးသြားစဥ္ ျမန္မာ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္က “ႏိုင္ငံတြင္းမွာ တိုက္ခိုက္မႈေတြ မရွိေတာ့ပါဘူး။ လူမ်ဳိးစုလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔ေတြနဲ႔ အစိုးရတပ္ေတြၾကားမွာျဖစ္ေနတဲ့ ဒီလက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡေတြကိုကၽြန္ေတာ္တို႔ အဆံုးသတ္ပစ္ႏိုင္ခဲ့ပါၿပီ”ဟု အခိုင္အမာဆိုခဲ့ပါသည္။

သို႔ေသာ္ျငား ျပည္တြင္းတြင္မူ ျမန္မာ့ေျမာက္ဖ်ားေဒသမွ ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ KIA ကို ျမန္မာ့တပ္မေတာ္က အျပင္းအထန္ ထိုးစစ္ဆင္ေနဆဲ။ ရွမ္းျပည္နယ္တြင္ ျမန္မာအာဏာပိုင္မ်ားႏွင့္ ရွမ္းျပည္နယ္တပ္မေတာ္ SSA တို႔ ၾကားရယူ ထားခဲ့ေသာ ခေနာ္နီခေနာ္နဲ႔ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးၾကားမွ ထိေတြ႔တိုက္ ခိုက္မႈမ်ားမွာ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္းလို ျဖစ္ပြားဆဲ။ ကရင္ျပည္နယ္တြင္လည္း ထိုင္းႏိုင္ငံႏွင့္ နယ္ခ်င္းစပ္လ်က္ရွိေသာ ေတာင္ကုန္း ေတာင္တန္းမ်ားတြင္ အစိုးရတပ္မ်ားက စခန္းသစ္မ်ား ပိုမိုရယူေနၾကဆဲပင္။

သို႔တေစ ျမန္မာအစိုးရ၏အေျပာႏွင့္အလုပ္ မညီမႈက အေနာက္တိုင္း အန္ဂ်ီအိုအဖြဲ႔မ်ားႏွင့္ ဉာဏ္ႀကီးရွင္အဖြဲ႔မ်ား၏ အမ်ဳိးမ်ဳိးအေထြေထြေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အက်ဳိးေဆာင္ လုပ္ငန္းမ်ားကို အဟန္႔အတား မျဖစ္ေစခဲ့ပါ။ တစ္ခ်ိန္တည္းတြင္ သူတို႔ႏွင့္လံုးဝမတူေသာ အင္အားႀကီး ႏိုင္ငံတစ္ခုျဖစ္သည့္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံကလည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္တြင္ ႀကီးမွဴးေနျပန္သည္။ ႏွစ္ႏိုင္ငံၾကား နယ္စပ္ျဖတ္ ေက်ာ္ကုန္သြယ္ေရး လုပ္ငန္းအေပၚ အထူးထိခိုက္ေစခဲ့သည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ဆယ္စုႏွစ္မ်ားစြာၾကာ လူမ်ဳိးစုပဋိပကၡမ်ား ခ်ဳပ္ၿငိမ္းသည္ကို ျမင္လိုပါေၾကာင္း သြားေလသူ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ေဟာင္းဝမ္က်ားေပါင္က မတ္ ၁၃ ရက္ တြင္ေျပာခဲ့သည္။ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံအေနျဖင့္ တစ္ႏိုင္ငံႏွင့္ တစ္ႏိုင္ငံ၊ တစ္ဦး ျပည္တြင္းေရကို တစ္ဦးမစြက္ဖက္ေရး အပါအဝင္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူယွဥ္တြဲေနထိုင္ေရး မူႀကီး ၅ ခ်က္အေပၚတြင္ အေျခခံ၍ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးေသာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ ဆက္ဆံေရးမ်ားကို ဆက္လက္ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုး တက္ေစမည္ ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း ဝမ္က အာမခံခဲ့သည္။ တကယ့္တကယ္တြင္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံသည္ ျမန္မာ့ျပည္တြင္းေရး၌ ဝင္ေရာက္ စြက္ဖက္ေသာ ရွည္ၾကာသည့္ သမိုင္းတစ္ခု ရွိခဲ့ဖူးပါသည္။

ျပန္ေျပာင္းၾကည့္႐ႈလွ်င္ ၁၉၆၈ ခုႏွစ္မွ ၁၉၇၈ ခုႏွစ္ထိ ယခုအခ်ိန္တြင္ မရွိေတာ့ၿပီျဖစ္ေသာ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ သူပုန္တို႔ကို စစ္ေရးအေထာက္အပံ့ အႀကီးအက်ယ္ေပးခဲ့ပါသည္။ သို႔ေသာ္ က်န္အာရွႏိုင္ငံမ်ားသို႔ ေတာ္လွန္ေရးကို တင္ပို႔သည့္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ၏ေပၚလစီထက္ ကုန္သြယ္မႈ တိုးျမႇင့္ေရးႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအမွတ္တံဆိပ္ တင္ပိ႔ုေရးက ပို၍ေအာင္ျမင္စရာရွိ ပါလိမ့္မည္။ ယေန႔အခ်ိန္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း တည္ၿငိမ္မႈက တ႐ုတ္ႏုိင္ငံအတြက္ တိုက္႐ိုက္ အက်ဳိး စီးပြားျဖစ္ေနသည္။ အထူးသျဖင့္ ေဒသတြင္း ေက်ာက္စိမ္းေရာင္းဝယ္ေရး၊ ဓာတ္သတၱဳတူးေဖာ္ေရး၊ ေရအား လွ်ပ္စစ္ထုတ္လုပ္ေရး၊ လက္လီကုန္သြယ္ေရးႏွင့္ စိုက္ပ်ဳိးေရး ထုတ္ကုန္လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ အႀကီးအက်ယ္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံထားေသာ ကခ်င္ျပည္ နယ္တြင္ျဖစ္ပါသည္။ ျပႆနာကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းရာတြင္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ၏ နည္းလမ္းမွာ အေနာက္တိုင္းမွ ပါဝင္ပတ္သက္သူမ်ား၏ “ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးမႈမွ တစ္ဆင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးသို႔ သြားေသာ သတိႀကီးႀကီး သိမ္သိမ္ ေမြ႔ေမြ႔ခ်ဥ္းကပ္မႈႏွင့္ သိသိသာသာ ျခားနားပါသည္။ KIA ကို ဖိအားေပးၿပီး ျမန္မာစစ္တပ္မ်ားကို တ႐ုတ္နယ္ေျမထဲမွ ေကြ႔ပတ္တိုက္ခြင့္ႏွင့္ ရိကၡာ ျဖည့္တင္းခြင့္ေပးျခင္းျဖင့္ ေနျပည္ေတာ္အစိုးရကို မက္လံုးေပးခဲ့သည္။ ထိုသို႔တစ္ဖက္က “မုန္႔” ျပခဲ့သလို၊ အျခားတစ္ဖက္ကလည္း “တုတ္”ကိုျပခဲ့ေသးသည္။

ဒီဇင္ဘာလအတြင္းက ထုတ္ျပန္ခဲ့ေသာ ဂ်ိန္းသုေတသန အဖြဲ႔၏ ေထာက္လွမ္းေရး သံုးသပ္ခ်က္အရ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အင္အားအႀကီးဆံုး လူမ်ဳိးစုတပ္ျဖစ္ေသာ “ဝျပည္ညီညြတ္ေရး တပ္မေတာ္ UWSA” သို႔ လူသယ္ေဆာင္ႏိုင္ေသာ ေလေၾကာင္းကာကြယ္ေရး စနစ္မ်ား MANPADS ႏွင့္ UWSA ၏ ၂၃ ႏွစ္ၾကာသမိုင္းတြင္ ပထမဆံုး အႀကိမ္အျဖစ္ တ႐ုတ္ ႏိုင္ငံလုပ္ သံခ်ပ္ကာယာဥ္မ်ားအပါအဝင္ စစ္အသံုး အေဆာင္အေျမာက္အျမား တ႐ုတ္က ေထာက္ပံ့ခဲ့ေၾကာင္း သိရွိရသည္။ UWSA သည္ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ကတည္းက ျမန္မာအစိုးရႏွင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး သေဘာတူညီမႈတစ္ခု ရယူခဲ့ရာ တ႐ုတ္နယ္စပ္ႏွင့္ကပ္လ်က္ ဝထိန္းခ်ဳပ္ထားရာ စတုရန္းကီလိုမီတာ ၂ဝ,ဝဝဝ နီးပါးရွိ လူမ်ဳိးစုေဒသတြင္ တ႐ုတ္က မီးပြား ခ်ရန္ ရည္ရြယ္သည္ဆိုပါက အံ့အားသင့္စရာ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ UWSA ကို လက္နက္ အႀကီးအက်ယ္ တပ္ဆင္ခြင့္ေပးလိုက္ျခင္းျဖင့္ တ႐ုတ္နယ္စပ္အနီး ကခ်င္ျပည္နယ္တြင္ စစ္ဆင္ေရးမ်ား တိုးျမႇင့္ေနေသာ ေနျပည္ေတာ္ကိုအခိုင္အမာ သတင္းစကားတစ္ရပ္ ေပးပို႔လိုက္ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ အထူးသျဖင့္ အေမရိကန္ႏွင့္ျဖစ္ေသာ အေနာက္ႏွင့္ ဆက္ဆံေရးမ်ား တိုးတက္ရန္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံက မေပ်ာ္ပိုက္ႏိုင္ျခင္းမွာ ယခုအခ်ိန္တြင္ အမ်ားသိၾကၿပီ ျဖစ္သည္။
ကခ်င္ျပည္နယ္တြင္းရွိတ႐ုတ္ ေက်ာေထာက္ ေနာက္ခံျပဳသည့္ ေဒၚလာ ၃ ဒသမ ၆ ဘီလီယံတန္ ဧရာမဆည္ႀကီး တည္ေဆာက္မႈကို ဆိုင္းငံ့ထားရန္ ၂ဝ၁၁ ခုႏွစ္ စက္တဘၤာလအတြင္း ျမန္မာအစုိးရ၏ ဆံုး ျဖတ္ခ်က္ႏွင့္ပတ္သက္၍ ေဘဂ်င္းမွာ မခံခ်ိမခံသာ ျဖစ္ေနဆဲပင္။ ထိုမွ ၂ လ အၾကာတြင္ ထိုစဥ္က အေမရိကန္ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး ဟီလာရီ ကလင္တန္၏ သမိုင္းဝင္ ျမန္မာႏိုင္ငံခရီးစဥ္ ျဖစ္ေပၚခဲ့ၿပီး ထိုအခ်ိန္မွစ၍ ျမန္မာ၏ တ႐ုတ္ႏွင့္ အနီးကပ္ဆက္ဆံေရးတြင္ တေရြ႕ေရြ႕ ခြဲခြာမႈျဖစ္စဥ္ စတင္ေပၚေပါက္လာခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ အေနာက္ကလည္း စိတ္အားထက္သန္မႈျဖင့္ တံု႔ျပန္ခဲ့ပါသည္။ ဒဏ္ခတ္ပိတ္ဆို႔မႈမ်ား ႐ုပ္သိမ္း၍ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈႏွင့္ အကူအညီမ်ားကို ေဖာေဖာသီသီကတိ ျပဳခဲ့သည္။ တစ္ခ်ိန္တည္းတြင္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစုေဒသမ်ားရွိ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္၏ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈ ေဝဖန္ခ်က္မ်ား မွာလည္း အေနာက္တိုင္းအစိုးရမ်ား၏ အစီအစဥ္မွ ေပ်ာက္ခ်င္းမလွေပ်ာက္ကြယ္ သြားခဲ့ေလေတာ့သည္။

ျမန္မာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ျဖစ္စဥ္တြင္ တ႐ုတ္၏ ပါဝင္ပတ္သက္မႈမွာ ဇန္နဝါရီ ၁၉ရက္တြင္ စတင္လာခဲ့ၿပီး တ႐ုတ္ ကမကထ ျပဳလုပ္ေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားကို ယူနန္ျပည္နယ္ နယ္စပ္ၿမိဳ႕ျဖစ္ေသာ ေရႊလီၿမဳိ႕၌ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၃ ရက္တြင္ စတင္က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္ကို ေလ့လာ အကဲခတ္ရန္ ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံဆိုင္ရာ တ႐ုတ္ သံအမတ္ႀကီးေဟာင္း ႏွင့္ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီးဌာန အာရွေရးရာ ညႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္ လ်ဴေက်ာက္ေဟြကုိ ေဘဂ်င္းက ေစလႊတ္ခဲ့သည္။ မတ္ ၁၁-၁၂ က ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ ဒုတိယအေက်ာ့ေဆြးေႏြးပြဲသုိ႔ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး အဆင့္ျမင့္အရာရွိႀကီး တစ္ဦးျဖစ္သူ ဝမ္ယင္ဖန္တက္ေရာက္ခဲ့ၿပီး ျမန္မာအစုိးရႏွင့္ ကခ်င္အစိုးရတု႔ိၾကား ေနာင္လာမည့္ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား အားလံုးကို ဝမ္က ႀကီးမွဴးသြားရန္ တာဝန္ေပးထားခဲ့ေၾကာင္း ေရႊလီမွ သတင္းရပ္ကြက္မ်ားက ဆိုၾကသည္။ ထိုသတင္းရပ္ကြက္မ်ား၏ အဆိုအရ ျမန္မာအစိုးရႏွင့္ ႁခြင္းခ်က္မရွိ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး တစ္ခုရရွိေရးအတြက္ KIA ကိုလည္း တ႐ုတ္က အႀကီးအက်ယ္ ဖိအားေပးခဲ့ေၾကာင္း သိရွိရသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ ျပည္တြင္းစစ္အတြင္း တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ ပါဝင္ စြက္ဖက္လာျခင္းႏွင့္အတူ ႏိုင္ငံျခားၾကားဝင္ ဖ်န္ေျဖေရး အားထုတ္မႈမ်ား၏ ျဖစ္ႏုိင္ေျခအေပၚတြင္လည္း သံသယပြားစရာမ်ား ျဖစ္ေပၚလာခဲ့သည္။ ျမန္မာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္ကို လုပ္ငန္းစုႀကီး တစ္ခုသေဘာ၊ အခ်ဳိ႕ဆိုလွ်င္ အက်ဳိးအျမတ္မ်ားေသာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္း တစ္ခုသေဘာအျဖစ္ ေျပာင္းလဲပစ္ခဲ့ၾကသည့္ အေနာက္တိုင္း အဖြဲ႔အစည္းမ်ားကလည္း တိုးတက္ပြားမ်ားလာခဲ့သည္။

ပထမဆံုး ေနာ္ေဝ ကမကထျပဳေသာ ျမန္မာၿငိမ္းခ်မ္းေရးအေထာက္အကူအဖြဲ႔ Myanmar Peace Support Initiative) ၏ေနာက္တြင္ အလားတူအဖြဲ႔မ်ား တသီႀကီး ေပၚေပါက္လာခဲ့သည္။ ဆြစ္ဇာလန္အေျခစိုက္ Center For Humanitarian Dialog ဂ်ပန္မွ Nippon Foundation ေနာက္ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရက အလံုးစံု ဖန္တီးထားေသာ ျမန္မာၿငိမ္းခ်မ္းေရးစင္တာ (Myanmar Peace Center) မွတစ္ဆင့္ ဥေရာပသမဂၢ ကမကထ ျပဳသည့္အဖြဲ႔မ်ား ေရာက္လာသည္။ ဆြီဒင္ဉာဏ္ႀကီးရွင္ အဖြဲ႔တစ္ခုျဖစ္ေသာ The Institute For Security and Development Policy က တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစုအဖြဲ႔မ်ားႏွင့္ “အမ်ဳိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္မႈ” အတြက္အီးယူမွေငြေၾကး ေထာက္ပံ့မႈရရွိထားစဥ္၊ ဖင္လန္အန္ ဂ်ီအိုတစ္ခုျဖစ္သည့္ Pxcta ကလည္း တစ္နည္းတစ္ဖံု ပါဝင္ခဲ့ျပန္သည္။ ထို႔ျပင္ဖႏြမ္းပင္ အေျခစိုက္ Center for Peace and Conflict Studies ကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တည္ေဆာက္မႈအတြက္ အခြင့္အလမ္း ရွာေနၾကသည္။ လူပုဂိ္ၢဳလ္ အနည္းဆံုး ၆ ဦးကလည္း သူတို႔ကိုယ္ ပိုင္တစ္ဦးခ်င္း အစီအစဥ္မ်ားျဖင့္ ေရာက္ရွိလာၾကရာ ဤသို႔ေသာ ႀကိဳးပမ္းမႈအစုစုတို႔ အတြက္ေဒၚလာႏွင့္ ယူ႐ိုေငြ သန္းေပါင္းမ်ားစြာရင္းႏွီး ျမႇဳပ္ႏွံထားၾကသည္။ အက်ဳိးဆက္ အားျဖင့္ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ား ထပ္ကုန္ျခင္း၊ အဖြဲ႔အစည္းအသီးသီးၾကား အၿပိဳင္အဆိုင္ျဖစ္ျခင္း၊ ပဋိပကၡ၏ အရင္းခံ အေၾကာင္းမ်ားကို မဆုပ္ကိုင္မိၾကေသာ အေတြ႔အႀကံဳနည္းသည့္ “ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အက်ဳိးေဆာင္မ်ား” ၏ နားလည္မႈ မရွိျခင္းတို႔ ျဖစ္ေပၚခဲ့ရသည္။

ဧၿပီ ၂၂ ရက္တြင္ ဘရပ္ဆဲ(လ္) အေျခစိုက္ International Group (ICG) က ဦးသိန္းစိန္ကို နယူးေယာက္ ႏွစ္ပတ္လည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ညစာစားပြဲ၌ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရွာေဖြသူ ဆုခ်ီးျမႇင့္ခဲ့ၾကသည္။ ဤဆုကို ပဋိပကၡေျဖရွင္းေရး ဦးတည္သူ ၿပဳိင္ဘက္မ်ားၾကားတြင္ ေနျပည္ေတာ္ကို ၾသဇာလႊမ္းမိုးရန္ ႀကိဳးပမ္းမႈတစ္ခုအျဖစ္ ေဝဖန္သူတို႔က ႐ႈျမင္ၾကသည္။ အေနာက္တိုင္းျဖစ္ေစ၊ တ႐ုတ္ျဖစ္ေစ၊ ေလာေလာဆယ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ႀကိဳးပမ္းမႈမ်ားမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ မေအာင္ျမင္ေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲမ်ား၏ ရွည္ၾကာေသာသမုိင္းကို ထည့္သြင္းစဥ္းစားရန္ ပ်က္ကြက္ခဲ့ၾကသည္။ လူမ်ဳိးစုႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးသူပုန္တပ္မ်ား ၁၂ ဖြဲ႔ႏွင့္အတူ KIA သည္ ၁၉၆၃ ခုႏွစ္ကက်င္းပေသာ ပထမဆံုး အက်ယ္အျပန္႔ ျပဳလုပ္သည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးပြဲႀကီးတြင္ ပါဝင္ခဲ့ၾကသည္။ ထိုေဆြးေႏြးပြဲမ်ားမွာ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္က အာဏာသိမ္းပိုက္ခဲ့ေသာ စစ္အစိုးရက သူပုန္မ်ားအတြက္ ႏိုင္ငံေရးလိုက္ေလ်ာမႈမပါဘဲ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ႏွင့္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးသာ ေပးခဲ့ေသာအခါ မ်က္ႏွာစာေပါင္းစံုမွာ အလ်င္အျမန္ၿပိဳကြဲပ်က္စီးသြားခဲ့ရပါသည္။

တစ္ဖန္ ၁၉၇၂ ခုႏွစ္တြင္ ထိုအခ်ိန္က တ႐ုတ္-ျမန္မာနယ္စပ္ တစ္ေလွ်ာက္လံုး ၾသဇာျဖန္႔ၾကက္လာသည့္ ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ (CPB) ကိုခုခံရန္ KIA က အစိုးရကို ခ်ဥ္းကပ္ခဲ့ျပန္ပါသည္။ အစိုးရက ထိုကမ္းလွမ္းခ်က္ကို ၂ လ တာမွ်စဥ္းစားၿပီး ပယ္ခ်ခဲ့သည္။ ေလးႏွစ္ၾကာေသာ္ ေကအိုင္ေအက CPB ႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ ေဆာက္ခ့ဲသျဖင့္ အစိုးရတပ္မ်ားကို ဆက္လက္တိုက္ခိုက္ႏုိင္ရန္ ကြန္ျမဴ နစ္မ်ားထံမွ တ႐ုတ္လုပ္လက္နက္မ်ား ရရွိခဲ့သည္။ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္တြင္မူ အေရွ႕ေတာင္ အာရွတစ္လႊား ကြန္ျမဴနစ္သူပုန္မ်ားကို ေထာက္ပံ့ကူညီသည့္ ေပၚလစီ ေဟာင္းကိုေဘဂ်င္းက စြန္႔ပစ္ခဲ့ျပန္ရာ CPB အျပင္ KIA ႏွင့္ ျမန္မာအစိုးရအၾကား လွ်ဳိ႕ဝွက္တစ္ ပိုင္းေဆြးေႏြးပြဲမ်ား တ႐ုတ္ကမကထ ျပဳမႈျဖင့္ ေပၚေပါက္ခဲ့သည္။ KIA ေခါင္းေဆာင္ ဘရန္ဆိုင္းကိုယ္တိုင္ ထိုစဥ္က စစ္အာဏာရွင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေနဝင္းကို ေတြ႔ဆံုရန္ ရန္ကုန္သို႔ခရီးထြက္ခဲ့ေသာ္လည္း ႏိုင္ငံေရးသေဘာတူညီမႈ တစ္စံုတစ္ရာမွ်မရရွိ ခဲ့ပါ။

တစ္ခ်ိန္တည္းတြင္ အစိုးရသတ္ မွတ္ခ်က္အလိုအရ ျဖစ္ေစကာမူ၊ အတိုက္အခံ တစ္ရပ္လံုးကို တုိင္းျပည္သို႔ျပန္လာေစရန္ အေထြေထြလြတ္ၿငိမ္း ခ်မ္းသာခြင့္တစ္ခု ထုတ္ျပန္ေၾကညာခဲ့သည္။ ျပည္ပေရာက္ အထင္ကရ ျမန္မာတိုင္းရင္းသား အမ်ားစု အတုိက္အခံႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားႏွင့္ တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူမ်ားက ကမ္းလွမ္းခ်က္ကို လက္ခံခဲ့ၾကေသာ္လည္း ကခ်င္ သို႔မဟုတ္ အျခားတိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစုမ်ားက အနည္းစုမွ်သာ လက္ခံခဲ့ၾကပါသည္။ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္တြင္ ေကအိုင္ေအက အစိုးရႏွင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး သေဘာတူညီမႈတစ္ခု ပထမဆံုးအႀကိမ္ လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့သည္။ ျမန္မာ စစ္အစိုးရႏွင့္ ကခ်င္တို႔ၾကားေဆြးေႏြး ပြဲေပါင္းမ်ားစြာ ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ္လည္း ႏိုင္ငံေရးအရ ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးမႈကို စစ္အစိုးရက ျငင္းပယ္ခဲ့ျပန္ပါသည္။ စစ္တပ္၏ ဗဟိုအာဏာခ်ဳပ္ကိုင္မႈကို လက္ခံၿပီး ဖက္ဒရယ္စနစ္ႏွင့္ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ ေတာင္းဆိုခ်က္အားလံုး စြန္႔လႊတ္မွသာၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရႏိုင္ပါသည္။

ယခုအခါ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရက အတိတ္မွ စစ္အစိုးရမ်ား၏ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းမႈမရွိေသာ အလားတူအေနအထားျဖင့္ ၁၉၆၃၊ ၁၉၇၂၊ ၁၉၈ဝ ႏွင့္ ၁၉၉၄ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေမာင္းႏွင္မႈမ်ားကို ထပ္ေက်ာ့လာခဲ့ျပန္ပါၿပီ။ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ႐ႈပ္ေထြးေပြလီေသာ တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစု ျပႆနာမ်ားကို ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းရာတြင္အေနာက္ တိုင္းေရာ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံပါ မကၽြမ္းက်င္ မလိမ္မာမႈကို ျပခဲ့ၾကၿပီျဖစ္သည္။ ၁၉၄၈ခုႏွစ္ ၿဗိတိသွ် လက္ေအာက္မွ လြတ္လပ္ခဲ့ၿပီးကတည္းက တိုင္းျပည္ကို ကပ္ဆိုက္ေစခဲ့ေသာ ျပည္တြင္းစစ္ပြဲမ်ားမွာ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး ႀကိဳးပမ္းမႈမွတစ္ဆင့္ အမ်ဳိးသားရင္ၾကားေစ့ေရး ျပဳလုပ္လိုသည့္ ရည္ရြယ္ခ်က္ကို ဦးသိန္းစိန္ ပထမဆံုး ေၾကညာခဲ့သည့္ ၂ဝ၁၁ ခုႏွစ္ အေျခအေနထက္ ၾကာရွည္ခံမည့္ အေျဖတစ္ရပ္ရရွိရန္ ပို၍နီးစပ္လာျခင္းမရွိပါ။ အစိုးရ၏ စကားတန္ဆာႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာက ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံျပဳသည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ႀကိဳးပမ္းမႈမ်ား ရွိေပေသာ္ျငား စစ္ေၾကာင့္ေၾကမြခဲ့ရ ေသာျမန္မာႏိုင္ငံ၏ နယ္စပ္ေဒသမ်ားမွာမူ စိတ္ပ်က္စဖြယ္ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ပင္ ယခင္အတိုင္းရွိေနဆဲ။ အရွည္တည္တံ့မည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမွာလည္း ယခင္လိုပင္ ေဝးဆဲကြာဆဲ။

ဤစာစုကိုေရးသားသူ Bertil Lintne ဘာေတးလ္ လင့္တနာသည္ ယခင္က အေရွ႕ဖ်ားေဒသ စီးပြားေရးစာေစာင္ (Far Eastern Economic Review) ၏ သတင္းေထာက္ေဟာင္း တစ္ဦးျဖစ္ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ စာအုပ္စာတမ္းေပါင္း ေျမာက္ျမားစြာ ေရးသားေနသည့္ စာေရးသူတစ္ဦးလည္း ျဖစ္ပါသည္။)

War trumps peace in Myanmar http://www.atimes.com/atimes/Southeast_Asia/SEA-01-190313.html#.UZaqMSV6qfQ.facebook
Read more...

အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္၊ ညီလာခံအျပီး တာဝန္ယူေနၾကသည့္ ေကာ္မတီအမ်ိဳးမ်ိဳး

Read more...

ဗခ ေဟာင္း ခင္ညြန္႔ပံုတင္ျပီး အဟုတ္ထင္ေနသူမ်ားသို႔

ဗခ ေဟာင္း ခင္ညြန္႔ပံုတင္ျပီး အဟုတ္ထင္ေနသူမ်ားသို႔ “ဘယ္ေသာအခါမွ မယံုရသူမ်ား”

• လာမဲ့ ဇြန္၁၄ အီရန္ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ ေထာက္လွမ္းေရးအၾကီးအကဲေဟာင္း (အလီ ဖာလာဟိန္း) ကလဲ နာမည္စာရင္း တင္လိုက္ျပန္တယ္။ သူဟာ ျပီးခဲ့တဲ့ ၂ဝဝ၉ ေရြးေကာက္ပြဲမွာလဲ ဝင္ခဲ့တာ မဲ ၁% သာ ရခဲ့တယ္။ အရင္လို ေပၚျပဴလာမျဖစ္ေတာ့ပါ။
• ဒါေပမဲ့ ေတာက္လွမ္းေရးအၾကီးအကဲေတြထဲမွာ (စီအိုင္ေအ) ဒါရိုက္တာ (ေဂ်ာ့-ဒဘလယူ-ဘြတ္ရွ္) က သမတ ျဖစ္လာခဲ့တာဘဲ မဟုတ္ပါလား။
• ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ နားလည္ရခက္တယ္။ ဂရိ ကံၾကမၼာနတ္သမီး (တိုင္ခ်ီ) ကေန ျပံဳးျပမလား၊ မ်က္ေမွာင္ကုပ္မလား ေျပာမရသလိုပါဘဲ။
• (အလီ ဖာလာဟိန္း) ဟာ ကေန႔ အီရန္မွာ အာဏာၾကီးမားတဲ့ ၈၆ ဦးပါ ကြ်မ္းက်င္သူမ်ားအစုအဖြဲ႔မွာ ပါေနသူ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအဖြဲ႔ကေန အီရန္ရဲ႕ မဟာေခါင္းေဆာင္ၾကီးကို ေရြးေပးရတာပါ။
• (အလီ) ဟာ ရပ္ဆန္ဂ်ာနီအစိုးရ ဝန္ၾကီးဘဝမွာတံုးက အိႏၵိယကို လာဘူးပါတယ္။ သူလို အီရန္က ေခါင္းေဆာင္ တေယာက္အဖို႔ ဘယ္ေနေန ဘယ္သြားသြား အႏၲရာယ္မ်ားပါတယ္။ သူ႔ကို ေဒလီမွာ ဘယ္ေဟာ္တယ္မွာမွ စိတ္မခ်ရပါ။ အစၥေရး မိုးဆက္ကေန သူ႔ကို အေသရရ အရွင္ရရလိုခ်င္ေနတာပါ။ အေမရိကန္ စီအိုင္ေအ ကလဲ သူ႔ေနာက္ အျမဲလိုက္ေနပါေသးတယ္။ ဒါနဲ႔ သူ႔ကို အိႏၵိယသမတအိမ္ေတာ္မွာ ထည္းေစခဲ့ပါတယ္။
• အီရန္ ေထာက္လွမ္းေရး အၾကီးအကဲေဟာင္းဟာ အာဝဇြန္းရႊင္သူျဖစ္တယ္ဆိုျပီး သတင္းေထာက္ေတြက ခ်ီးေျမွာက္ေလ့ရွိပါတယ္။
• ဘာနဲ႔တူေနလဲဆိုေတာ့ ျမန္မာေထာက္လွမ္းေရးခ်ဳပ္ေဟာင္းကို တခ်ိဳ႕က အထင္ၾကီးပံုရပါရဲ႕ ေဖ့စ္ဘြတ္မွာ ပံုေတြ မၾကာမၾကာတင္တင္ျပီး ကိုးကြယ္ေနခ်င္သူေတြလိုဘဲ။
• သူလွိဳ (လံုျခံဳေရးတပ္ဖြဲ႔မဟုတ္)၊ ပုလိပ္ (ရဲတပ္ဖြဲ႔မဟုတ္) နဲ႔ ၾကားပြဲစား (စီးပြါးေရးသမားမဟုတ္) သူ မွန္သမွ် ဘယ္ေတာ့မွ မယံုၾကပါနဲ႔။

ရုရွား ေထာက္လွမ္းေရးခ်ဳပ္ေဟာင္း (ဗလာဒီမာ ပူတင္) ကေတာ့ (၂ဝဝဝ-၂ဝဝ၄) မွာ ပဌမအၾကိမ္ သမတ၊ (၂ဝဝ၄-၂ဝဝ၈) ဒုတိယအၾကိမ္သမတ၊ (၂ဝဝ၈-၂ဝဝ၁၂) ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ နဲ႔ ၂ဝ၁၂ ကေန ကေန႔အထိ တတိယအၾကိမ္သမတ။ လစ္ဗ်ား ကဒါဖီရ့ဲ ေထာက္လွမ္းေရးခ်ဳပ္ေဟာင္း (အဘဒူလာ အယ္လ္-ဆင္ႏူဆီ) ကို ICC အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ တရားရံုးက ေတာင္းဆိုထားေပမဲ့ ေနာက္တက္အစိုးရက တရားမစြဲဟုဆို (၁၂-၂-၂ဝ၁၃) အီတလီေထာက္လွမ္းေရးခ်ဳပ္ေဟာင္း (အဘူ ပိုမာ) ေထာင္ ၁ဝ ႏွစ္ခ်ခံရပါတယ္။

တမူး-ကေလးလမ္း ေနာက္ကြယ္က ဇာတ္လမ္းေလး သိေစခ်င္ပါတယ္။ အဲဒီအဖြဲ႔ထဲမွာ အိႏၵိယက ေထာက္လွမ္းေရးထည့္ထားတယ္။ အဲဒီ ဗိုလ္မွဴး မ်ိဳးျမင့္ ေခၚ VJS Grewal ဂရိေဝါလ္ ကို ခင္ညြန္႔ကသံုးတယ္။ စစ္သား ၁၁ ေယာက္ + ေက်ာင္းသား ၁ ေယာက္ (ကိုေမာင္ႏိုင္၊ ပဲခူး) ကို ဒီဘက္ကေန ျမန္မာျပည္ဘက္ကို အကြက္ဆင္ျပီး ျပန္ပို႔ေပးတယ္။ ဒိေနာက္ ရခိုင္ + ကရင္ အဖြဲ႔တခုလံုးကို ဖ်ားေယာင္းျပီး ေခါင္းေဆာင္ ၆ ဦးကို ေသြးေအးေအးနဲ႔ ျပစ္သတ္ျပီး၊ က်န္အားလံုးကို ေထာင္ခ်လို႔ ေထာင္ထဲမွ ၁၃ ႏွစ္ေနခဲ့ၾကရတယ္။ အဲဒီလူအားလံုး နယ္သာလင္ႏိုင္ငံမွာ အခုေရာက္ေနၾကပါတယ္။ သိခ်င္ရင္ေမးပါ။ အဲဒီ မ်ိဳးျမင့္ကို အိႏၵိယစစ္တပ္က အလုပ္ျဖဳတ္လိုက္ေတာ့ ခင္ညြန္႔ေကာင္းစားတဲ့အထိ ျမန္မာျပည္ ရန္ကုန္နဲ႔ ေမာ္လျမိဳင္မွာ စီးပြါးေရး လုပ္ခြင့္ေပးထားခဲ့တယ္။

Ko Lin: တစ္ကယ္လား

DTS: စာအုပ္နဲ႔ အဂၤလိပ္လိုရွိတယ္။ ျမန္မာျပန္ထားတာလဲရွိတယ္။ Rogue Agent ေခၚတယ္။ Penguin ကထုတ္တာပါ။ ဒီအမႈၾကီးကို ေစတနာအျပည့္နဲ႔ လိုက္ေပးခဲ့တဲ့ နာမည္ၾကီးေရွ႕ေန Nandita Haksar နန္ဒီတာဟက္ဆာ ကေန ေရးသားတာျဖစ္ပါတယ္။

Mrshar Zaw: အသက္ေတြလဲႀကီးပါၿပီ မစၦယစိတ္ အာဃာတေတြ ေလ်ာ့ေစခ်င္ပါတယ္။ ေျမနိမ့္ရာလွံစိုက္တာ မေကာင္းပါဘူး။ လူတိုင္းအမွားနဲ႔မကင္းပါဘူး။ မွားမိခ့ဲရင္လဲ ေစတနာအမွားသာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ကိစၥတစ္ခုဟုတ္တယ္ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ ကာယကံရွင္သာ အသိဆုံးျဖစ္ပါလိမ့္မယ္္

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
အဲလိုေလာက္ေလးသာ ေတြးတတ္သူေတြဟာ “လူေတြသတ္လဲ ခြင့္လႊတ္မွာဘဲ”၊ “လူေတြကို မတရားေထာင္ခ်လဲ ကိစၥမရွိဘူး”၊ “တိုင္းျပည္ကို မမြဲသင့္ဘဲ မြဲေအာင္လုပ္လဲ ရပါတယ္ဗ်ာ” လို႔ ဆိုခ်င္ပံုရတယ္။ လူ႔အသက္အသာထားျပီး တိုင္ျပည္အသက္တြက္ပါ။ တိုင္းျပည္အသက္ လြတ္လပ္ေရးရကတည္းကတြက္ရင္ ၆၅ ႏွစ္ရွိျပီ။ အဲလိုလူေတြက အုပ္ခ်ဳပ္ေနခဲ့တာ ၅၁ ႏွစ္ ရွိျပီ။ အဲလိုေတြးတဲ့သူခင္ဗ်ား ေမးပါရေစ။ “ကိုလိုနီလဲ ခြင့္လႊတ္မွာလား”၊ “ဂ်ပန္ဖက္ဆစ္လဲ ရပါတယ္လား”၊ “ဂဠံဳဦးေစာလဲ ျပန္ရွင္ေစခ်င္သလား”။

၁၉-၅-၂ဝ၁၁ အိႏၵိယေထာင္မ်ားထဲတြင္ ၁၃ ႏွစ္ေက်ာ္ ေနခဲ့ရာမွ ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္ လာၾကေသာ ရခိုင္ ႏွင့္ ကရင္ ေတာ္လွန္ေရးသမားမ်ား

မဇၥ်ိမ
ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၃ ရက္၊ ၂ဝ၁၁ ခုႏွစ္

`လူလိမ္လူေကာက္ စစ္စံုေထာက္´ Rogue Agent အမည္ရွိ စာအုပ္ကို မဇၩိမသတင္းဌာနက ပင္းဂြင္းအိႏၵိယ စာအုပ္တုိက္ႏွင့္ ပူးတြဲ၍ ထုတ္ေဝလိုက္ၿပီျဖစ္သည္။

နန္ဒီတာဟက္ဆာ Nandita Haksar က ဤစာအုပ္သည္ ၁၉၉၈ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလကတည္းက အိႏၵိယႏိုင္ငံရွိ အက်ဥ္းေထာင္မ်ားတြင္ အက်ဥ္းခ်ခံေနၾကရေသာ တိုက္ပြဲဝင္ ရခိုင္ႏွင့္ ကရင္လူမ်ဳိး ၃၄ ဦးအေၾကာင္း စံုစမ္းေလ့လာေရးသားထားသည္။ ၎တို႔ကို အိႏၵိယေထာက္လွမ္းေရး အရာရွိတဦးက ျမန္မာစစ္အစိုးရ၏ ခုိင္းေစခ်က္ျဖင့္ လွည့္ျဖားဖမ္းဆီးခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

`ဒီစာအုပ္က ျမန္မာ-အိႏၵိယဆက္ဆံေရး အထူးသျဖင့္ ၁၉၉ဝ ေနာက္ပိုင္း ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေရး လႈပ္ရွားမႈအေပၚ အိႏၵိယအစိုးရက သူ႔မူဝါဒေတြကို ေျပာင္းလဲလိုက္ၿပီးေနာက္ပိုင္း အေရးပါတဲ့ အစိတ္အပိုင္း အေၾကာင္းအရာ တရပ္ကို ေရးသားထားတာပါ။ ျမန္မာ့ခုခံေရး လႈပ္ရွားမႈအေပၚ အက်င့္ပ်က္ အိႏၵိယစစ္ေထာက္လွမ္းေရး အရာရွိတဦးက ဘယ္လိုဘယ္ပံု သစၥာေဖာက္လွည့္ျဖားခဲ့တယ္ ဆိုတဲ့အေၾကာင္း အေသးစိတ္ ေလ့လာေရးသားထားတဲ့ ျဖစ္ရပ္မွန္ အေၾကာင္းအရာ တခုပါ´ ဟု မဇၩိမအယ္ဒီတာ ဦးစိုးျမင့္က ေျပာသည္။

ဤစာအုပ္ကိုပင္ ၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္ထဲတြင္ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ ထုတ္ေဝခဲ့ေသာ ပင္းဂြင္းစာအုပ္တိုက္က ဟက္ဆာ၏ ဤစာအုပ္သည္ အိႏၵိယသမုဒၵရာ ပထဝီႏိုင္ငံေရး ေနာက္ခံျဖင့္ ေရးသားထားေသာ လွ်ဳိ႕ဝွက္သဲဖို ဇာတ္လမ္းတပုဒ္ပင္ ျဖစ္သည္၊ အိႏၵိယႏွင့္ တ႐ုုတ္အၾကား ရန္လိုၿပိဳင္ဆိုင္လာမႈမ်ား၊ ျမန္မာ့သဘာဝဓာတ္ေငြ႔သိုက္မ်ား၏ ႀကီးမားလာေသာ အေရးပါမႈမ်ား၊ အိႏၵိယ အေရွ႕ေျမာက္ေဒသရွိ တိုင္းရင္းသား ေသာင္းက်န္းသူ ကိစၥမ်ားသည္ ယခုဇာတ္လမ္းတြင္ အေရးပါေသာ အေၾကာင္းအရာ အခ်က္အလက္မ်ား ျဖစ္ၾကသည္ဟု ေျပာဆိုခဲ့သည္။

ကလိန္ကက်စ္ စစ္စံုေထာက္သည္ တိုက္ပြဲဝင္ ရခိုင္ႏွင့္ ကရင္လူမ်ဳိးအေပၚ တရားလက္လြတ္ ျပဳက်င့္ခဲ့မႈမ်ားသာမက အဆိုပါ စစ္စံုေထာက္ ထူးဆန္းစြာ ေပ်ာက္ဆံုး ေနျခင္းအေပၚ အိႏၵိယအစိုးရက ထူးထူးျခားျခား ႏႈတ္ဆိတ္ေနျခင္းကိုပါ ေဖာ္ထုတ္တင္ျပထားသည္။

အိႏၵိယတြင္ တအုပ္လွ်င္ ၂ဝဝ ရူပီး၊ ထုုိင္းႏိုင္ငံတြင္ ၁၅ဝ ဘတ္၊ အျခားေသာ ႏိုုင္ငံမ်ားမွ ဝယ္ယူလ်င္ ၅ ေဒၚလာႏွင့္ စာပိုု႔ခကိုုပါ တပါတည္း ေပးပိုု႔၍ မွာယူႏိုင္ပါသည္။ mizzima@mizzima.com သို႔ အီးေမးလ္ေပးပို႔ မွာယူႏိုင္ကာ စာအုပ္ဖိုးေငြကို အြန္လိုင္းမွလည္း ေပးေခ်ႏိုင္သည္။

It's been 11 years since the 34 Burmese Freedom Fighters were arrested in Andaman Island on 11 Feb 1998. They are still languishing in Indian jail. The 34 Burmese freedom fighters were arrested by a corrupt Indian intelligence officer, Lt Col Grewal who betrayed them. Lt Col Grewal is responsible for the death of six of the leaders. Currently, 34 Burmese freedom fighters are lodged in Presidency Jail in Kolkata.

Date: 11 Feb 2009
Time: 2:00 to 4:00 pm
Venue: Jantar Mantar, New Delhi
Book Release "ROUGE AGENT" published by Penguin Books India Pvt. Ltd by Dr Tint Swe, Information and Public Relations Minister, National Coalition Government of the Union of Burma (NCGUB)
Followed by speech from Ms Nandita Haksar, International Human Rights Lawyer & Author of the book

Protest Demonstration demanding the Release of 34 Burmese Freedom Fighters
On 11th Feb 2009, to mark the 11 years of illegal detention in India, the India based Burmese Democratic Forces is organizing a book release and protest demonstration in Delhi demanding the Indian Government:

1. To release the 34 Burmese freedom fighters immediately from jail and allow them to take shelter in India.

2. To ask the United Nations High Commissioner for Refugees (UNHCR) to grant refugee status to the 34 Burmese freedom fighters immediately.

We request your strong support and solidarity to our struggle for restoration of peace, Human Rights and Democracy in Burma.

We are also would like to submit a memorandum to the Prime Minister, Government of India from the Civil Society Groups in India. Please find attached (and below) and kindly endorse the same.

Memorandum submitted to Shri Manmohan Singh, Prime Minister, Government of India
11 February 2009, New Delhi

Sir,

We, the undersigned civil society groups in India, would like to bring to your attention the situation of the 34 Burmese Freedom fighters languishing in Indian Jail for the past 11 years.

As you are aware that Burma has been under military dictatorship for the past 47 years and any form of dissent against the military government are responded in the most repressive and inhuman way by the military regime.

We are aware of India's support to the Burmese people's movement for the restoration of democracy in the past and appreciate the same. And we urge the government of India to maintain the democratic values it stands for and live upto the trust and expectation of the people of Burma in restoring Democracy, Peace and Justice in Burma. We recall that India was also the first neighboring country that extended the support to the Burmese democracy movement after the 1988 uprising. India also recognizing Daw Aung San Suu Kyi's peaceful and non-violent struggle and conferred the "Jawaharlal Nehru Award for International Understanding" to her in 1993.

The people of Burma was also in negotiation with the Government of India through Lt Col V.J.S Grewal for a base in India in 1995 and after two years of negotiations they were invited to come to Landfall Island in Andaman. However on their arrival to Landfall Island on 10 Feb 1998, 36 of the Burmese freedom fighters were arrested while six were killed the same day. Out of the 36 arrested two have gone missing in Andaman Jail. The others were kept for 9 years in Port Blair and later transferred to Presidency Jail, Kolkata and continue to be imprisoned there.

We demand the Government of India:

1. To immediately release the 34 Burmese freedom fighters from jail and allow them to take shelter in India.
2. To pressure the United Nations High Commissioner for Refugees (UNHCR) to grant the 34 Burmese freedom fighters with refugee status immediately.

Sincerely,
Contact:
Mr. M Kim : + 91 – 9810476273
Ms. Achan : + 91 - 9868240809

Read more...

ပင္တာဂြန္ကေျပာတဲ့ တရုပ္စစ္ေရးတည္ေဆာက္မႈ

အေမရိကန္စစ္ဌာနခ်ဳပ္ (ပင္တာဂြန္) ရ့ဲ “တရုပ္ စစ္အင္အားတည္ေဆာက္မႈ ၂ဝ၁၃ ခုႏွစ္ အစီရင္ခံစာ” ကို ေမလထဲမွာ ထုတ္ျပန္လိုက္ပါတယ္။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုနဲ႔ တရုပ္တို႔ဟာ ကေန႔ ကမာၻမွာ စစ္အင္အား အၾကီးဆံုး နံပါတ္ (၁) နဲ႔ (၃) ေတြျဖစ္ျပီး ျပိဳင္ဆိုင္မႈမွာေတာ့ အမ်ားဆံုးႏိုင္ငံေတြျဖစ္ပါတယ္။ အေမရိကန္က ႏွစ္စဥ္ ကာကြယ္ေရး အသံုးစရိတ္ ေဒၚလာ ၆၉ဝ ဘီလ်န္သံုးျပီး၊ စစ္သည္အင္အား ၁,၄၇၅,ဝဝဝ ရွိပါတယ္။ တရုပ္က ႏွစ္စဥ္ ကာကြယ္ေရး အသံုးစရိတ္ ေဒၚလာ ၁၃ဝ ဘီလ်န္သံုးျပီး၊ စစ္သည္အင္အား ၂,၂၇၅,ဝဝဝ ရွိပါတယ္။

ဒီအင္အားၾကီးႏွစ္ႏိုင္ငံလံုးဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ သံတမန္ေရး၊ စီးပြါးေရးနဲ႔ စစ္ေရးပါတ္သက္မႈေတြကို ၂ဝ၁၂-၁၃ ခုႏွစ္မွာဘဲ သိသိသာသာ တိုးလာေနတာမို႔ သူတို႔ႏွစ္ႏိုင္ငံရ့ဲ အေနအထားေတြကို (အီမိုးရွင္း) ကင္းကင္းနဲ႔ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း၊ အေလးအနက္ ေလ့လာေနသင့္ပါျပီ။ (ပင္တာဂြန္) ရ့ဲ တရုပ္ျပည္စစ္အင္အားအေပၚ အစီရင္ခံစာနဲ႔ ပါတ္သက္ျပီး ဘက္ႏွစ္ဘက္က အျမင္ေတြကို ယွဥ္ျပီးေလ့လာႏိုင္ေအာင္ တင္ျပပါရေစ။

အေမရိကန္ရ့ဲ ေထာက္ျပခ်က္
“(ပင္တာဂြန္) အစီရင္ခံစာကေန တရုပ္ရ့ဲ စစ္အင္အား တည္ေဆာက္မႈကို ေဖၚထုတ္လိုက္” ဆိုတဲ့ သတင္းကို ၈-၅-၂ဝ၁၃ ေန႔ထုတ္ တိုက်ိဳအေျခစိုက္၊ (ဒီပလိုမက္) အာရွ-ပစိဖိတ္ အြန္လိုင္းမဂၢဇင္းမွာ (အင္ဒရူး အဲရစ္ဆန္) ကေနေရးလိုက္ပါတယ္။ ျပီးခဲတဲ့ႏွစ္က တရုပ္စစ္ေရး တိုးတက္မႈမ်ား ႏွစ္စဥ္အစီရင္ခံစာကို အေတာ္က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ေဝဖန္ခဲ့ၾကေပမဲ့ ၂ဝ၁၃ DoD အေမရိကန္ကာကြယ္ေရးဌာနရ့ဲ အစီရင္ခံစာဟာ ပိုေကာင္းလာပါတယ္။ ၂ဝ၁၂ ႏွစ္က (၄၃) မ်က္ႏွာပါ အစီရင္ခံစာကေတာ့ (ကြန္ဂရက္) ကေန ေတာင္းထားတာထက္ အေတာ္ေနာက္က်ခဲ့ျပီး၊ အႏွစ္သာရ ဒါမွမဟုတ္ ကိန္းဂဏန္းသစ္လဲ နည္းနည္းသာပါလို႔ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ေဝဖန္တာခံခဲ့ရပါတယ္။ ဒီႏွစ္မွာ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ထြက္လာတဲ့ (၉၂) မ်က္ႏွာပါ မွတ္တမ္းကေတာ့ “၂ဝ၁၁ ကာကြယ္ေရးဌာနအစီရင္ခံစာ”၊ “၂ဝ၁၁ တရုပ္ေလတပ္အေပၚ (NASIC) အမ်ိဳးသားေလေၾကာင္းနဲ႔ အာကာသေထာက္လွမ္းေရး အစီရင္ခံစာ”၊ “တရုပ္ေရတပ္အေပၚ (ONI) ေရတပ္ရံုး ေထာက္လွမ္းေရးရ့ဲ ၂ဝဝ၇-၂ဝဝ၉ အစီရင္ခံစာ” ေတြလို ထံုးစံအတိုင္းပါရမဲ့ အေသးစိတ္ေတြ၊ ရႈတ္ေထြးမႈေတြအျပင္ အမ်ားသူငါလဲ လက္လွမ္းမီေစမဲ့ အစိုးရသံုးသပ္ခ်က္ေတြ ပါလာတယ္။

မွတ္တိုင္သေဘာရွိတဲ့ တျခားအစီရင္ခံစာေတြလိုဘဲ ဒီႏွစ္ DoD ရ့ဲထပ္ေလာင္းတင္ျပခ်က္ဟာ အေမရိကန္ကာကြယ္ေရး ရႈေဒါင့္ကေန လာတာျဖစ္ျပီး၊ တရုပ္စစ္တပ္ရ့ဲ တိုးတက္လာမႈေတြနဲ႔ ဒါေတြျဖစ္လာေစဘို႔ မဟာဗ်ဴဟာစိုးရိမ္ခ်က္ တြန္းအားေတြကိုပါ ျပည့္ျပည့္စံုစံု ပံုေပၚေစပါတယ္။ ၾကည္း-ေရ-ေလအေျခစိုက္စြမ္းအင္ လက္လွမ္းသက္ေရာက္မႈကစျပီး၊ (ေဘဂ်င္း) ရ့ဲ ဗဟိုစစ္ေရးေကာ္မရွင္နဲ႔ သူတို႔ရ့ဲ ပညာပိုင္းဆိုင္ရာဆက္ဆံမႈေတြအတြက္ “ပထမ စ, မသံုးေရး နယူကလီယာ ေဒါက္ခရင္း” ထဲက သိသာလွတဲ့ မေရရာမႈေတြ၊ အသံုးက်မဲ့အခ်က္အလက္ေတြအထိ ပါဝင္ပါတယ္။

ဒီအေၾကာင္းအရာေတြဟာ ေလးနက္လို႔ ေထာက္ခံခ်က္ ေပးသင့္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ျငင္းစရာေတာ့ ရွိႏိုင္ပါတယ္။ အစီရင္ခံစာကေန အေကာင္းဆံုး ေပးလိုက္တာေတြဟာ တိက်တဲ့နယ္ပယ္ေတြမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ တရုပ္လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္ People’s Liberation Army (PLA) ရ့ဲ အဓိကတိုးတက္လာမႈေတြအေပၚ ၾသဇာပါတဲ့ ေလ့လာသံုးသပ္မႈေတြ ျဖစ္တယ္။ ဒါဟာ လူထုလမ္းလွမ္းမီတဲ့ ရရွိရာေနရာေတြကေနတဆင့္ ဥပမာ လတ္တေလာ ထုတ္လိုက္တဲ့ (ေဘဂ်င္း) ရ့ဲ ၂ဝ၁၃ ကာကြယ္ေရးဆိုင္ရာ စကၠဴျဖဴစာတမ္းမ်ိဳး၊ တျခား လူမႈမဟာဗ်ဴဟာ စာရြက္စာတမ္းေတြလိုမ်ိဳး ေရရာေသခ်ာတာ နည္းနည္းပါးပါးသာပါေတြနဲ႔ တိုက္ျပီး ဟုတ္မဟုတ္ စိစစ္ဘို႔ရာ မျဖစ္ႏိုင္တာ မဟုတ္ရင္ေတာင္မွ ခက္ခဲလြန္းလွပါတယ္။

တရုပ္အစိုးရ ကိုယ္စားလွယ္ေတြကေတာ့ DoD အစီရင္ခံစာကို ေဝဖန္တာလုပ္ပါျပီ။ “ပါတာေတြဟာ မေသခ်ာမေရရာနဲ႔ တမ်ိဳးတမည္ေျပာင္းထားတာေတြ ျဖစ္တယ္” လို႔ ဆိုၾကေပမဲ့ “ခါတိုင္းလိုပါဘဲ ခိုင္ခိုင္မာမာ အေထာက္အထားေတြနဲ႔ေတာ့ သက္ေသမျပႏိုင္ၾကပါ။ ေနာက္ျပီး အစီရင္ခံစာရ့ဲ အေရးအပါဆံုး အစိတ္အပိုင္းကိုလဲ တန္ျပန္ျငင္းခ်က္လဲ မထုတ္ႏိုင္ပါ။” ဒါ့ျပင္ ခက္ခဲနက္နဲတဲ့ (ဆိုက္ဘာ) လုပ္ငန္းေတြနဲ႔ တျခားတန္ျပန္ ေထာက္လွမ္းေရး အမ်ိဳးအစားေတြလို တိက်လွတဲ့ နယ္ပယ္ေတြမွာ အစိုးရရ့ဲ ၾကီးမားတဲ့အကူအညီပါမွသာ ေလ့လာသူေတြႊက ရႏိုင္တာမ်ိဳးမို႔ မၾကာခင္က (ေဝါလ္စထရိ) ဂ်ာနယ္မွာ ျငင္းခ်က္ထုတ္ထားသလိုေျပာရရင္ “ေဘဂ်င္းဟာ ေရရွည္မွာ သူေျပာသလို လုပ္တယ္၊ အေကာင္အထည္ ေဖၚရာမွာေတာ့ တိတ္တခိုး သူမ်ားမသိေအာင္လုပ္ပါတယ္။”

ပေဟဠိဆန္တာ ေထာက္ျပထားတာက အေမရိကန္ရ့ဲ အျငင္းပြါးစရာမရွိတဲ့ (EEZs) စီးပြါးေရးသီးသန္႔ဇံုမွာ တရုပ္ကေန ေရတပ္မ်ိဳးစံု (ေအာ္ပေရးရွင္း) ေတြလုပ္ခဲ့တယ္။ သူပိုင္ (EEZs) မွာေတာ့ ကာကြယ္ဘို႔ရာ ဥပေဒသက္ေရာက္ေရး ေရယာဥ္ေတြ အမ်ားၾကီးခ်ထားဘို႔ လိုအပ္တယ္ဆိုတယ္၊ ႏိုင္ငံျခားစစ္တပ္ဆိုရင္ အေမရိကန္ျဖစ္ျဖစ္ ဆန္႔က်င္သြားမယ္ ဆိုတဲ့ သဘာဝ ရွိပါတယ္။ တရုပ္ဟာ ဒီလို EEZs ထဲလႈတ္ရွားမႈေတြကို ႏိုင္ငံအမ်ားမွာ လုပ္ေနတာမွာ အေသအခ်ာ ပါတာကေတာ့ ဂ်ပန္ပိုင္နက္ျဖစ္ပါတယ္။ အစီရင္ခံစာသံုး တိတိပပစကားလံုးေတြအရဆိုရင္ “အေမရိကန္ဟာ ျပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္အတြင္းမွာ (ဂူအမ္) နဲ႔ (ဟာဝိုင္ယီ) အနီးအနားက EEZ ေတြမွာ တရုပ္ရ့ဲအလားတူ လုပ္ရပ္ေတြ အမ်ားအျပား ေတြ႔ရွိခဲ့တယ္။ ဥပမာတခုကေတာ့ ၂ဝ၁၂ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္-ၾသဂုတ္ (RIMPAC) ပစိဖိတ္ သမုဒၵရာေဘာင္ စစ္ေရးလႈပ္ရွားမႈ ျဖစ္တယ္။ အေမရိကားကေန တရုပ္ေရတပ္ရ့ဲ စစ္ေရးလႈတ္ရွားမႈကို ဥပေဒနဲ႔ ညီသလားလို႔ စဥ္းစားေနျခင္းဟာ ဆယ္စုႏွစ္ေတြနဲ႔ရွိေနတဲ့ တရုပ္ EEZ နယ္ထဲမွာ ႏိုင္ငံျခားတပ္ေတြ အဲလိုလုပ္တာဟာ ဥပေဒနဲ႔မညီဘူးဆိုတဲ့ တရုပ္ရ့ဲ အေနအထားကို ထိခိုက္ေစပါတယ္။ ေနာက္တခ်က္ကေတာ့ အဲလိုသာျဖစ္လာရင္ ေဘဂ်င္းက ဘယ္လိုတံု႔ျပန္မလဲ။ ဒီအခ်က္ကလဲ တရုပ္ရ့ဲ အနီးအနားပင္လယ္ေခၚတဲ့ (ပင္လယ္ဝါ၊ အေရွ႕နဲ႔ ေတာင္တရုပ္) မွာ ႏိုင္ငံျခားတပ္ေတြနဲ႔ ထိပ္တိုက္မႈရွိတဲ့အခါတိုင္း ဒီေနရာမွာ ပစိဖိတ္နဲ႔အာတိတ္လို တျခားဗ်ဴဟာက်တဲ့ ေနရာေတြမွာ အစိုးရနဲ႔ စစ္ေရး လုပ္ေဆာင္မႈေတြက ပိုျပီးဝင္လာတာရွိရင္ေတာ့ တရုပ္ရ့ဲ အကန္႔အသတ္နဲ႔လုပ္ေဆာင္မႈကိုတိုးလုပ္တဲ့ ခ်ဥ္းကပ္မႈနဲ႔ ဖီလာျဖစ္ေနျပန္ပါတယ္။ ဒီလို ရႈတ္ေထြးမႈေပၚမွာ (ေဘဂ်င္း) ရ့ဲ ေလာေလာဆယ္ ခ်ဥ္းကပ္မႈဟာ “အစီရင္ခံစာကို ေယဘုယ် ရႈံ႕ခ်မယ္၊ တျပိဳင္တည္းမွာ ဒီလိုတိတိက်က် ရွိတာမ်ိဳးေတြၾက ေရွာင္ထားမယ္။”

ဒီအစီရင္ခံစာရ့ဲ အေရးအၾကီးဆံုး အမ်ားသူငါသိေအာင္ အသိေပးခ်က္ကေတာ့ “တရုပ္ရ့ဲ နယူကလီယာ ေရငုပ္သေဘၤာ အစီအစဥ္ေတြ” ျဖစ္ပါတယ္။ အသံုးျပဳႏိုင္ေနတဲ့အဆင့္မွာ ေရာက္ေနျပီျဖစ္တဲ့ Type 094 (SSBNs) ဂ်င္-အတန္းအစား ႏူကလီယာအားသံုး တိုက္ခ်င္းျပစ္ဒံုးပ်ံတပ္ဆင္ ေရငုတ္သေဘၤာသံုးစီးကို ေနာက္ထပ္ တည္ေဆာက္မႈအဆင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳးမွာ ေရာက္ေနတဲ့ ၂ စီးထပ္ေပါင္းလာစရာရွိပါတယ္။ Type 094 ကေန PLA ေရတပ္ကို ပထမဆံုး ပင္လယ္အျချပဳ ႏူကလီယာ ကာကြယ္ေရးမွာ ကီလို ၇၄ဝဝ ေက်ာ္အထိပစ္ႏိုင္တဲ့ ေရငုပ္သေဘၤာသံုး တိုက္ခ်င္းျပစ္ဒံုးပ်ံ တပ္စြဲျပီးတာနဲ႔ ရရွိလာေတာ့မွာပါ။ ၂ဝ၁၂ မွာ စမ္းသပ္မႈေအာင္ျမင္ထားျပီးလို႔ JL-2 ဟာ ၂ဝ၁၃ ထဲမွာ အဆင္သင့္ ရွိေနေလာက္ပါျပီ။

ဂ်င္-အတန္းအစား SSBNs ကို ေတာင္တရုပ္ပင္လယ္၊ ဟိုင္နန္ကြ်န္းမွာ အေျခစိုက္ျပီး ႏူကလီယာ အကာကြယ္ (ပက္ထရို) လွည့္ပါလိမ့္မယ္။ Type 094 SSBNs ၅ စီး တာဝန္ထမ္းႏိုင္ျပီဆိုရင္ ေနာက္မ်ိဳးဆက္ SSBN (Type 096) ကို ေနာက္ ဆယ္စုႏွစ္ထဲမွာ ဆက္လာမယ္လို႔ ေျပာထားပါတယ္။ ဒီလို ပိုေကာင္းလာတဲ့ အမ်ိဳးအစားကေန တာေဝးအထိ “အသံနဲ႔ ကင္းလွည္မႈ” ကို လုပ္ေဆာင္လာႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့ျပင္ Type 093 ရွန္-အတန္းအစား နယူကလီယာအင္အားသံုး တိုက္ခိုက္ေရး ေရငုပ္သေဘၤာ (SSN) ၂ စီး ေနရာခ်ထားျပီး၊ ေလးစီး တည္ေဆာက္ေနပါတယ္။ ေနာက္ဆယ္စုႏွစ္ အတြင္းမွာ တရုပ္ဟာ Type 095 လမ္းေၾကာင္းထိန္း တိုက္ခိုက္ေရး ေရငုပ္သေဘၤာ (SSGN) ကို တည္ေဆာက္ပါအံုးမယ္။ ဒီဟာကေန ေရငုပ္သေဘၤာသံုးျပီး ကမ္းတက္တိုက္ပြဲစြမ္းရည္ ရလာမွာပါ။ ဒါ့ျပင္ ပိုေကာင္းတဲ့ “ဆိပ္ျငိမ္မႈနည္းပညာ” ကေန (တိုပီဒို) အကူအညီနဲ႔ အစဥ္အလာသံုး (ASCMs) သေဘၤာတိုက္ ခရုစ္ဒံုးပ်ံေတြ ျဖည့္ဆီးေပးႏိုင္ပါမယ္။ အစဥ္အလာသံုး တိုက္ခိုက္ေရး ေရငုပ္သေဘၤာေတြနဲ႔ပတ္သက္ျပီး ယြန္-အတန္းအစား (Type 039A) အစီး ၂ဝ အထိ တိုးလာမယ္၊ SSP လို႔ ေခၚတာမို႔ “ေလလြတ္လပ္မႈပါဝါ” ရွိလိမ့္မယ္။ ဒီတိုးတက္မႈေတြကေန အင္အားအသစ္ခ်ထားႏိုင္ျပီး ေရေအာက္စစ္ပြဲနဲ႔ တိုက္ခိုက္ေရးစြမ္းအား တိုးလာေစပါမယ္။

ေနာက္ထပ္ အေရးပါတဲ့ အခ်က္ကေတာ့ (ASBM) သေဘာၤတိုက္ခိုက္ေရး တိုက္ခ်င္းျပစ္ ဒံုးပ်ံအစီအစဥ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ တရုပ္အာရံုစိုက္တဲ့ ဒံုးပ်ံတည္ေဆာက္ေရး၊ အစဥ္အလာသံုး တိုက္ခ်င္းျပစ္နဲ႔ ခရုစ္ဒံုးပ်ံ ျဖစ္ပါတယ္။ အရင္ (ယူအက္စ္) အစိုးရေၾကညာခ်က္ေတြထဲမွာ အေသးစိတ္ေတြနဲ႔ပါ ေပါင္းလိုက္ရင္ ဒါဟာ တိက်လွတဲ့၊ လႊမ္းျခံဳမႈရွိတဲ့ အစီအမံရ့ဲ ရႏိုင္သမွ် လက္ရွိအေျခအေနနဲ႔ စြမ္းရည္ေဖၚျပခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။ တရုပ္ဟာ ဆက္ျပီး ကီလို ၁၅ဝဝ ေက်ာ္ ေရာက္ႏိုင္တဲ့ DF-21D ASBM ေတြကို ကိုင္တြယ္ကစားႏိုင္စြမ္းရွိတဲ့ လက္နက္ထိပ္ဖူးေတြပါ တပ္ဆင္ျပီး ခ်ထားပါတယ္။ ဒါကို ၂ဝ၁ဝ ကတည္းကလို႔ အစီရင္ခံစာမွာ ဆိုထားပါတယ္။ DF-21D ကေန သေဘၤာအၾကီးစားေတြကို တိုက္ခိုက္ႏိုင္စြမ္း PLA ကိုေပးပါလိမ့္မယ္။ ဒါေတြထဲမွာ ပစိဖိတ္သမုဒၵရာ အေနာက္ပိုင္းက ေလယာဥ္တင္ စစ္သေဘၤာၾကီးေတြ ပါဝင္ပါတယ္။

ဒါတင္မကေသးပါ၊ PLA Navy ဟာ သူ႔ရ့ဲ (OTH) မိုးကုပ္စက္ဝိုင္းအထက္ ပစ္မွတ္ေရြးခ်ယ္ႏိုင္စြမ္းရွိတဲ့ Sky wave နဲ႔ Surface wave OTH ေရဒါေတြဟာ ေစာင့္ၾကည့္ေရးျဂိဳလ္တုေတြနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ျပီး တရုပ္ကေန အလြန္ေဝးတဲ့ ပစ္မွတ္ကို ရွာေဖြႏိုင္စြမ္းရွိေစျပီး အတိအက် တိုက္ခိုက္ႏိုင္စြမ္းကို အေထာက္အကူေပးပါမယ္။ ASBMs ေတြခ်ထားတာလဲ ပါပါတယ္။ ပိုအေဝးေရာက္ႏိုင္စြမ္းရွိတဲ့ ASBMs ေတြလဲ တည္ေဆက္ေကာင္း တည္ေဆာက္ႏိုင္တယ္လို႔လဲ အစီရင္ခံစာက အျမြက္ ေပးထားပါတယ္။ ေဘဂ်င္းဟာ “တာေဝး ပါဝါေမွ်ာ္မွန္းခ်က္” အတြက္ စစ္ရးအစီအမံနဲ႔ လက္နက္ဒီဇိုင္းအတြက္ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈေတြလုပ္ေနတယ္လို႔ ေျပာတာျဖစ္ပါတယ္။ အဓိကစနစ္ေတြ ေနရာခ်ထားျပီးေကာင္းျပီးေနမယ္။ ဒါမွမဟုတ္ တည္ေဆာက္ေနမယ္။ ဒါေတြထဲမွာ တိုက္ခ်င္းျပစ္ဒံုးပ်ံေတြ၊ စစ္သေဘာၤဖ်က္ လက္နက္ေတြ ပါဝင္မယ္။

နယူကလီယာဘက္မွာေတာ့ ေဘဂ်င္းဟာ “ဒုတိယ တိုက္ခိုက္ေရးစြမ္းရည္” ကို ရထားျပီးျဖစ္ေအာင္/ခိုင္မာျပီးျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးပမ္းေနပါတယ္။ အေရးပါတဲ့ လုပ္ေဆာင္မႈေတြ လြန္ခဲ့တဲ့ဆယ္စုႏွစ္ထဲမွာ ရွိခဲ့တယ္။ “စီ-တူး (ကြန္မင္း + ကြန္ထရိုး)၊ ေထာက္ပံ့ေရး၊ ဒံုးပ်ံနဲ႔ ေရတပ္ေတြအပါအဝင္” သူ႔စစ္ေရးအင္အား အားလံုးကို အလုပ္လုပ္ႏိုင္ေအာင္ ေခတ္မီ ေရွ႕ေရာက္၊ အနက္ၾကီးထဲ ျမွဳပ္ထားႏိုင္တဲ့ အခင္းအက်င္းေတြ တည္ေဆာက္ေရး ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ နယူကလီယာနဲ႔ “ပထမအၾကိမ္ တိုက္တာကေန ရွင္ေနႏိုင္ေအာင္” ျဖစ္ပါတယ္။ “ရွိျပီးသားနဲ႔ ေမွ်ာ္မွန္းထားတဲ့ အင္အားတည္ေဆာက္မႈ တိုးတက္လာျခင္း”၊ ဒါကေန “ရန္သူစစ္သေဘၤာေတြကို တရုပ္ကမ္းေျခကေန အကြာအေဝး ေနာ္တီကယ္ မိုင္ ၁ဝဝဝ အထိ ရင္ဆိုင္ႏိုင္တဲ့ စနစ္ေတြကို တရုပ္စစ္တပ္ကေနရလာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။”

PLAN ဟာ ခရုစ္ဒံုးပ်ံသံုးျပီး သေဘၤာအေျချပဳ ကမ္းတက္စြမ္းရည္သစ္ကိုလည္း တည္ေဆာက္ေနပါတယ္။ အစီရင္ခံစာမွာ တရုပ္ကာကြယ္ေရးစက္ရံုကေန မ်ားေျမာင္တဲ့အရင္းအျမစ္ေတြ သံုးႏိုင္စြမ္းကို မွန္းဆထားပါတယ္။ ကမာၻ႔အၾကီးမားဆံုး ေခတ္အမီဆံုး ေျမျပင္ကေဝဟင္ တာေဝးျပစ္ဒံုးပ်ံစနစ္ (SAM) ခ်ထားႏိုင္တဲ့အတြက္ တရုပ္ကို အမွတ္ေပးထားပါတယ္။ ဆယ္စုႏွစ္ကေန အေျပာင္းအလဲေတြ တသီၾကီးထဲမွာ တရုပ္တပ္မေတာ္ရ့ဲ ဒံုးပ်ံနဲ႔ တျခားတည္ေဆာက္မႈေတြဟာ (တိုင္ဝမ္) ရ့ဲ အစဥ္အလာသံုး ကာကြယ္ေရးနည္းပညာ အေလးသာမႈနဲ႔ ပထဝီအေနအထားကို အမ်ားၾကီး ေခ်ဖ်က္ႏိုင္ေနပါျပီ။ (တိုင္ေပ) ရ့ဲ ကာကြယ္ေရးအသံုးစရိတ္ဟာ ပင္မတရုပ္ျပည္ၾကီးရ့ဲ ၁ဝ ပံု၁ ပံုသာရွိတာပါ။

တရုပ္ကာကြယ္ေရးစက္ရံုၾကီးရ့ဲ သက္ေရာက္မႈဧရိယာေတြထဲမွာ ဒံုးပ်ံ၊ အာကာသနဲ႔ သေဘၤာ တည္ေဆာက္ေရးေတြ ပါဝင္ပါတယ္။ အစီရင္ခံစာကေန တရုပ္ကို ကမာၻမွာ သေဘၤာတည္ေဆာက္ေရးမွာ ထိပ္တန္း စာရင္းဝင္ႏိုင္ငံေတြထဲက တခုျဖစ္တယ္လို႔ သတ္မွတ္ပါတယ္။ ေနာက္ျပီး တရုပ္ရ့ဲ တိုက္ခ်င္းျပစ္နဲ႔ ခရုစ္ဒံုးပ်ံ စက္ရံုေတြဟာလဲ တျခား ႏိုင္ငံတကာ ထိပ္တန္း ထုတ္လုပ္သူ စာရင္းဝင္ေတြနဲ႔ ယွဥ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဆက္ျပီး တိုးတက္ဘို႔ေကာင္းတဲ့အေနအထားမွာလဲ ရွိပါတယ္။ တရုပ္ဒံုးပ်ံနဲ႔ အာကာသစက္ရံုေတြဟာ “မူလ-ေနာက္ဆံုး တပ္ဆင္မႈႏွင့္ (ေရာ့ကက္ေမာ္တာ) ထုတ္လုပ္ေရး အစီအစဥ္မ်ား အဆင့္ျမွင့္တင္ေရး” ကေန အက်ိဳးေက်းဇူးရခဲ့တယ္။ အမ်ားအျပား တိုးပြါးေနတဲ့ အာကာသ လႊတ္တင္ေရး စက္ရံုဟာ ၂ဝ၁၂ ထဲမွာ တျခား စနစ္ေတြ၊ အေဝးထိန္းအာရံုခံ အသစ္ ၁၁ ခုအျပင္ လႊတ္တင္စင္ ၁၈ ခုရွိခဲ့ပါတယ္။ တရုပ္သေဘၤာက်င္းေတြဟာ အရည္အေသြးနဲ႔ ဆန္းက်ယ္ရႈတ္ေထြးမႈေတြ တိုးတက္လာခဲ့ပါတယ္။ ဥပမာ စီမံခန္႔ခြဲမႈနဲ႔ (ေဆာ့ဖဝဲ) တိုးတက္လာျခင္းေတြရွိလာလို႔ ႏိုင္ငံျခားအကူအညီအေပၚ မွီခိုမႈနည္းလာေစျပီး အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ပလက္ေဖါင္းေတြနဲ႔ စနစ္ေတြ ျဖစ္လာေစတယ္။ တျခားတရုပ္ သုေတသနလားရာေတြက ထင္ရွားသိသာပါတယ္။ အစီရင္ခံစာကေန (UAVs) လူမပါတဲ့ ေလယာဥ္တည္ေဆာက္ေရးကိုလဲ အေရးပါတဲ့ အာရံုစိုက္မႈ ေပးထားပါေသးတယ္။ ဒါေတြဟာ လူမပါတဲ့ တိုက္ပြဲဝင္ ေလယာဥ္ (UCAVs) ေတြဟာ PLA သံုးဘို႔နဲ႔ ႏိုင္ငံျခားတိုင္းျပည္ေတြအတြက္လဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတြဟာ တည္ေဆာက္ေရး/ပိုင္ဆိုင္ေရးအတြက္ ျဖစ္ပါတယ္။

တရုပ္ေရတပ္မွာ အာရွရ့ဲ အၾကီးဆံုးတိုက္ခိုက္ေရးတပ္သားေတြ၊ ေရငုပ္သေဘၤာေတြနဲ႔ ကမ္းတက္စစ္ဆင္ေရး သေဘၤာေတြ ရွိပါတယ္။ တရုပ္ဟာ ေနာက္ ၁၅ ႏွစ္အတြင္းမွာ ေလယာဥ္တင္သေဘၤာေတြ အမ်ားအျပား ထုတ္လုပ္မယ္လို႔ မွန္းဆပါတယ္။ ေမွ်ာ္မွန္းတာက (ေဘဂ်င္း) ဟာ ေနာက္ ၁ဝ ႏွစ္အတြင္း “ဝင္ႏိုင္တဲ့ေနရာ” မ်ားစြာ တည္ေထာင္မယ္လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ျဖစ္ႏိုင္တာေတြက မလကၠာ၊ လြမ္ေဘာက္ နဲ႔ ဆူးဒါေရလက္ၾကားေတြမွာ လက္ရွိ PLA အတြက္ အလွမ္းကြာ ေအာ္ပေရးရွင္းေတြအတြက္ အကန္႔အသတ္ရွိေနေသးတဲ့ ေလာင္စာဆီျဖည့္တင္းေရး၊ အသစ္မြမ္းမံေရး၊ တပ္ဖြဲ႔ျပန္စီစဥ္ေရး၊ အနိမ့္စားၾကံ့ခိုင္ေရး သေဘာတူညီခ်က္ေတြအတြက္ ျဖစ္ပါမယ္။ အစီရင္ခံစာကေန သတိထားျပီး အာရံုစိုက္မႈ ေပးထားတာကေတာ့ ဒီ (ဆားဗစ္) ေတြဟာ အေမရိကန္ပံုစံ သေဘာတူညီခ်က္ေတြလို အျပည့္အဝ ေထာက္ကူမႈနဲ႔ ျပဳျပင္ေရးကေန အင္အားျဖည့္တင္းေရးဆိုတာထက္ေတာ့ နိမ့္က်ပါတယ္။

ဒီလိုတိုးတက္လာေနတဲ့ နယ္ပယ္ေတြရွိေနေပမဲ့ PLA ရင္ဆိုင္ေနရတာကေတာ့ ေရရွည္ရွိခဲ့တဲ့ အားနည္းခ်က္နဲ႔ အသစ္ ျဖစ္ေနတဲ့ စိန္ေခၚမႈေတြပါဘဲ။ PLA ကေနေက်ာ္လႊားႏိုင္ေအာင္ၾကိဳးပမ္းေနေပမဲ့ ပစၥဳပၸါန္အကန္႔အသတ္ကေတာ့ အစြမ္းထက္တဲ့ ပင္လယ္ေရနက္၊ ေရငုပ္သေဘၤာဖ်က္စြမ္းရည္ မရွိေသးတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ဆက္ေနတဲ့ မေသခ်ာမႈကေတာ့ တိက်တဲ့ ပစ္မွတ္ေရြးသတင္းအခ်က္အလက္ေတြ စုေဆာင္းျပီး၊ တိုက္ခိုက္ေရး အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ပစ္စင္ေတြဆီကို ပထမကြ်န္းတန္းကေနေက်ာ္ျပီး ေပးပို႔ႏိုင္မလားဆိုတာျဖစ္ပါတယ္။ တျခားတိုးတက္မႈေတြကေန သူတို႔အင္အားကို ခက္ခဲတဲ့ေမးခြန္းေတြနဲ႔ PLA ဟာ သူတို႔ဖါသာ ရင္ဆိုင္ရေစပါတယ္။ ေယဘုယ်ေျပာရရင္ သတင္း အခ်က္အလက္နည္းနာနဲ႔ အမိန္႔ေပးနဲ႔ထိန္းခ်ဳပ္ေရးကို အျပည့္အဝအေကာင္အထည္ေဖၚႏိုင္ဘို႔ရာ PLA အဖို႔ ေလ့က်င့္ ထားတဲ့အင္အား မလံုေလာက္ျခင္းနဲ႔ ဗဟိုထိန္း၊ အေသးစိတ္ကအစ လိုက္ျပီးစီမံေရးယဥ္ေက်းမႈကို ေက်ာ္လႊားဘို႔ လိုေနတာျဖစ္ပါတယ္။ ပိုျပီးတိတိပပေျပာရရင္ေတာ့ “ေျပာင္းေရႊ႕ႏိုင္တဲ့ ICBMs ေတြ ပိုျပီး ပိုင္ဆိုင္လာျခင္း နဲ႔ SSBN ကာကြယ္ေရးကင္းလွည့္ျခင္း အစပ်ိဳးလာႏိုင္ျခင္းေတြကေန PLA ကို ပိုၾကီးမားျပီး ပိုက်ယ္ေျပာတဲ့ အင္အားအတြက္ ပိုျပီးရႈတ္ေထြးတဲ့ အမိန္႔ေပးနဲ႔ ထိန္းခ်ဳပ္ေရးစနစ္ေတြနဲ႔ နယူကလီယာလႊတ္ႏိုင္တဲ့ အာဏာကို စိတ္ခ်လံုျခံဳမႈမ်ိဳး ျဖစ္လာေစေအာင္ တြန္းအားေပးေနပါေတာ့တယ္။”

ေနာက္ဆံုးအားျဖင့္ တရုပ္တပ္မေတာ္ရ့ဲ တိုးတက္လာမႈေတြကို အျပည့္အစံု ရွင္းရွင္းလင္းလင္း တင္ျပထားေပမဲ့ အစီရင္ခံဟာကို ျခံဳၾကည့္လိုက္ရင္ အနိ႒ာရံုအျမင္သေဘာ မေဆာင္ပါ။ PLA ရ့ဲ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္နဲ႔ ဘက္ေပါင္းစံု စစ္ေရး ေလ့က်င့္ခန္းေတြ၊ တရုပ္-အေမရိကန္ စစ္ေရးထိစပ္မႈနဲ႔ အျပန္အလွန္ရွိမႈေတြကိုလည္း ေဖၚညႊန္းထားပါတယ္။ အစီရင္ခံစာ ျပဳစုသူေတြဟာ ေဘဂ်င္းကေန ႏိုင္ငံေရးမတူညီမႈကို ထုတ္ေဖၚရာမွာ ကန္႔သတ္မႈလုပ္တာမ်ိဳး ဒါမွမဟုတ္ တခါတေလ ပယ္ဖ်က္မႈလုပ္တာမ်ိဳးေတြဆိုတဲ့ အရွိတရားရ့ဲ ဖိအားခံရမလား စဥ္းစားၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ယံုၾကည္မႈ တည္ေဆာက္ေရး အျပန္အလွန္ရွိမႈ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ေတြနဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈအေလ့အထကို ဆက္ထိန္းထားႏိုင္ဘို႔အတြက္ ယူအက္စ္ အစိုးရေပၚလစီတရပ္ခ်မွတ္ဘို႔ရာ တာဝန္ရွိမႈဆိုတာ ပါရွိထားပါတယ္။ ဒီလိုလုပ္ျခင္းအားျဖင့္ တျခားပိုဆိုးတဲ့ (အခုလဲဆိုးတဲ့) ေရြးစရာမ်ိဳးကို ေရွာင္ရွားႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ ဘယ္လိုဘဲ မေရရာမႈေတြနဲ႔ စိုးရိမ္စရာေကာင္းတာေတြရ့ဲ တြန္းအာေတြခံေနရေပမဲ့ ဒီအစီရင္ခံစာရ့ဲ ခ်ဥ္းကပ္ပံုဟာ “သုညအေျဖထြက္ေစမွာမ်ိဳး” မဟုတ္ပါ။

ယူအက္စ္ ေထာက္လွမ္းေရး ကြန္ျမဴနတီကေတာ့ တိက်တဲ့တိုးတက္မႈေတြရ့ဲ ေဒတာေတြမ်ိဳးစံုကို လမ္းလွမ္းမီပါတယ္။ တျခားေလ့လာသူေတြမွာေတာ့ လူ ဒါမွမဟုတ္ အသိုင္းအဝိုင္း ေနရာဌာနေတြေၾကာင့္ အဲလို သတင္းအခ်က္အလက္ေတြ မရႏိုင္ၾကလို႔ အစိုးရရ့ဲ အမ်ားသိေစေအာင္ထုတ္ျပန္ခ်က္ေတြအေပၚမွာ တစိတ္တေဒသ အားကိုးျပီး သိခ်င္တဲ့ အေရးအရာေတြကို ထုတ္ေဖၚကာ ေသခ်ာေအာင္လုပ္ၾကရပါတယ္။ ေျပာင္းလဲျဖစ္စဥ္နဲ႔ အေရးၾကီးမႈ အေရးအရာေတြဟာ အထိမခံေအာင္ရွိေနခ်ိန္မ်ိဳးမွာ တဦးခ်င္းပုဂၢိဳလ္ေတြတေလွၾကီးနဲ႔ ႏိုင္ငံျခားအစိုးရအမ်ားၾကီးကိုပါ အႏွစ္ပါတဲ့အစီရင္ခံစာကို လမ္းလွမ္းမီေစပါတယ္။ ယူအက္စ္အခြန္ေပးျပည္သူေတြကိုလဲ စစ္ေရးစြမ္းရည္ တည္ေဆာက္ေရးနဲ႔ ထိန္းသိမ္းေရးအတြက္ သူတို႔ကို ဘာလို႔ ရံပံုေငြေတြေတာင္းေနသလဲဆိုတဲ့ေမးခြန္းအတြက္ အသိေပးအေၾကာင္းၾကားရပါမယ္။ ဒီမိုကေရစီ တခုမွာ မွီတည္ေနတဲ့ လူထုရ့ဲအေပၚစီးကၾကည့္ႏိုင္ခြင့္ကိုပါ အသံုးခ်ေစရမယ္။ မဟာမိတ္နဲ႔ မိတ္ေဆြအစိုးရေတြနဲ႔ သူတို႔ရ့ဲ တိုင္းသူ ျပည္သားေတြကိုလည္း ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ အက်ိဳးစီးပြါးနဲ႔ နားလည္မႈအေျခခံေပၚမွာ ဝါရွင္တန္နဲ႔ သင့္ေတာ္တဲ့ တည္ေဆာက္မႈေတြနဲ႔ စစ္ေရးဆက္စပ္မႈေတြ ဆက္ထိန္းသိမ္းဘို႔ရာ အသိေပးေနရမယ္။

ဒါ့ျပင္ တရုပ္ကိုယ္တိုင္ကလည္း သူတို႔ဆႏၵရွိသလို သူတို႔ရ့ဲ ရီပို႔တ္ေတြ ထုတ္ေဝဘို႔ရာ လြတ္လပ္မႈမရွိေပမဲ့ သူ႔ရ့ဲစစ္ေရး တိုးတက္မႈကို သူမ်ားေတြက ဘယ္လိုနားလည္ၾကမယ္ဆိုတာ သိသင့္ပါတယ္။ ဒီအခ်က္ေတြကိုေထာက္ရႈျပီး DoD ကို ဒီလို အႏွစ္သာရပါျပီး အခ်ိန္နဲ႔အညီ တရုပ္ရ့ဲ စစ္ေရးတည္ေဆာက္မႈေတြရ့ဲ အစီရင္ခံစာေတြထုတ္ျပန္ဘို႔ရာ လမ္းညႊန္မႈ ေပးသင့္ပါတယ္။ ဒီထဲမွာပါတာေတြကို တိက်တဲ့အႏွစ္သာရအေပၚမွာ ႏိုင္ငံေရးေဆာင္ပုဒ္ေတြ နားလည္မႈ လြဲေစမဲ့ မတရား စြဲခ်က္ေတြနဲ႔ တံျမက္စီးလွည္းသလိုေတြ မဟုတ္ေစဘဲ အျပဳသေဘာ ေဆြးေႏြးျငင္းခံုဘို႔ လိုပါတယ္။

တရုပ္ရ့ဲ တန္ျပန္ခ်က္
အထက္ကသံုးသပ္ခ်က္ဟာ အေမရိကန္အျမင္နဲ႔ ေရးတာပါ။ တရုပ္ဘက္လဲ တန္ျပန္ေရးသားမႈေတြ ရွိပါတယ္။ “(ပင္တာဂြန္) အစီရင္ခံစာဟာ ယံုၾကည္မႈတည္ေဆာက္ေရးကို ေသြဖီေစသည္” ဆိုတဲ့သတင္းကို ၉-၅-၂ဝ၁၃ ေန႔မွာဘဲ (ဆင္ဟြာ) သတင္းဌာနကေန ေရးသားလိုက္ပါတယ္။

တရုပ္ရ့ဲ စစ္ေရးတည္ေဆာက္မႈအပၚကို လြဲျပီးေကာက္ယူထားတဲ့ (ပင္တာဂြန္) အစီရင္ခံစာတခုဟာ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုနဲ႔ တရုပ္အၾကား တည္ေဆာက္ေနတဲ့ ယံုၾကည္မႈနဲ႔ ပံုမွန္ဆက္ဆံေရးကို ေသြဖီေစပါတယ္။ တရုပ္ရ့ဲ (ဆိုက္ဘာ) လံုျခံဳေရးကိစၥမွာ သံတမန္ဆက္ဆံေရးလုပ္တာနဲ႔ ေရွ႕ေနလိုက္ေပးတာေတြမွာ တိုးတက္ လုပ္ေဆာင္ေနတာကို အသိအမွတ္ျပဳထားေပမဲ့ တနလၤာေန႔က အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု ကာကြယ္ေရးဝန္ၾကီးဌာနက ထုတ္တဲ့ အစီရင္ခံစာထဲမွာ ၂ဝ၁၂ ခုႏွစ္ အေမရိကန္အစိုးရ ကြန္ျပဴတာကြန္ယက္ကို ဦးတည္ျပီး တိုက္ခိုက္မႈ တခ်ိဳ႕မွာ တရုပ္အစိုးရနဲ႔ စစ္တပ္ကေန တိုက္ရိုက္ပါဝင္ခဲ့ႏိုင္တယ္လို႔ ဆိုထားတာေတြ႔ရပါတယ္။

ဒီအစီရင္စခံစာကေန တရုပ္ဟာ (ဆိုက္ဘာ) သူလွ်ိဳလုပ္ငန္းလုပ္ျပီး သူ႔ကာကြယ္ေရးစက္ရံု၊ စစ္ေရး (ပလင္) ခ်သူေတြနဲ႔ အစိုးရေခါင္းေဆာင္ေတြအက်ိဳးအတြက္ လုပ္ခဲ့တယ္လို႔ ထပ္ျပီးစြပ္စြဲထားပါေသးတယ္။ အစီရင္ခံစာဟာ အဲလို အေျခအျမစ္ မရွိတဲ့ စြပ္စြဲခ်က္ေတြနဲ႔ ျပည့္ေနပါတယ္။ ဒီလုပ္ေဆာင္မႈဟာ ႏွစ္ဘက္လံုးကေန လံုးပမ္းေနၾကတဲ့ ယံုၾကည္မႈနဲ႔ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ေရးမူနဲ႔ ဖီလာျဖစ္ေနတာပါ။

ျပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ကတည္းက တရုပ္-အေမရိကန္ ဆက္ဆံေရးဟာ အျပဳသေဘာဘက္ကို ဦးတည္လာေနခဲ့ပါတယ္။ ထိပ္တန္း ေခါင္းေဆာင္ေတြ အျပန္အလွန္လည္ပါတ္ၾကပါတယ္။ (ယူႏိုက္တက္ စတိတ္) ကေန တရုပ္ကို ၂ဝ၁၄ ပစိဖိတ္ကမ္းေျခ ေလ့က်င့္ခန္းအတြက္ ဖိတ္ၾကားထားပါတယ္။

တလမတိုင္ခင္က အေမရိကန္ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ၾကီး (ဂြ်န္ ကယ္ရီ) ကေန အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုက တရုပ္နဲ႔ အားေကာင္းျပီး ပံုမွန္ (စပါယ္ရွယ္) ဆက္ဆံေရး ရွိခ်င္တယ္လို႔ ေျပာခဲ့ပါေသးတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ အာရွတိုင္းျပည္ဟာ ကမာၻကိုေရွ႕ဆက္တိုးတက္ေရးမွာ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္တဲ့ ၾကီးမားတဲ့အင္အားျဖစ္လို႔ပါဘဲတဲ့။ ဘယ္လိုဘဲျဖစ္ျဖစ္ အစီရင္ခံစာပါ လြဲမွားတဲ့ စြပ္စြဲခ်က္ေတြကေန အရွိန္ကိုထိခိုက္ေစပါလိမ့္မယ္။

တရုပ္ဟာ အစဥ္သျဖင့္ ျငိမ္းခ်မ္းတဲ့လမ္းစဥ္ကို ေလွ်ာက္ပါတယ္။ စစ္ေရးဗ်ဴဟာကို ကာကြယ္ေရးအတြက္သာ သံုးပါတယ္။ ဒီလိုကေန အာရွ၊ ပစိဖိတ္နဲ႔ ကမာၻမွာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးေစာင့္ေရွာက္မႈအတြက္ သစၥာရွိတဲ့အင္အားျဖစ္လာပါျပီ။ ႏွစ္ႏိုင္ငံ ေခါင္းေဆာင္ေတြ သေဘာတူထားတာက ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရး ပါတနာျဖစ္မႈနဲ႔ (အင္တာ-ပါဝါ) ဆက္ဆံေရး အသစ္ကို စူးစမ္းေဖၚေဆာင္ေရးျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီဦးတည္ခ်က္ေတြကိုေရာက္ေအာင္ ႏွစ္ဘက္လံုးကေန ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးေရး အရွိန္ျမွင့္ျပီး ဒုကၡေရာက္မွာေတြကို ေရွာင္ရွားေရးအတြက္ ရိုးသားတဲ့ လုပ္ေဆာင္မႈေတြ လိုအပ္ပါတယ္။

အင္တာနက္လံုျခံဳေရးကိုေျပာရရင္ တရုပ္ကိုယ္တိုင္ကလည္း ခံရႏိုင္တဲ့အေနအထားမွာသာရွိျပီး မၾကာမၾကာ (ဆိုက္ဘာ) တိုက္ခိုက္မႈရ့ဲ သားေကာင္ျဖစ္ေနရတာပါ။ (ဆိုက္ဘာ စေပ့စ္) ကို စစ္ေျမျပင္အျဖစ္ မေျပာင္းဘဲ အေမရိကန္ဟာ ပိုျပီး လံုျခံဳတဲ့ (ဆိုက္ဘာ) ျဖစ္ေရး တရုပ္နဲ႔ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္သင့္ပါတယ္။

ျမန္မာ့အျမင္
ေဆြးေႏြးၾကေစခ်င္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္အျမင္ ေပါ့ေသးေသးမထင္ပါ။ “ျမန္မာျပည္မွာ အရင္နဲ႔မတူေတာ့တာေတြ ျဖစ္လာတာဟာ (၁) အျပင္ကေနလာတဲ့ဖိအား၊ (၂) အထဲကတြန္းအားေတြနဲ႔ (၃) ျမန္မာ့ေခါင္းေဆာင္ေတြရ့ဲ မဟာအမွားေတြေၾကာင့္ မလုပ္မျဖစ္လို႔ လုပ္လာရတာေတြပါ။” မွားျပီးသားေတြ ျပင္ႏိုင္ေအာင္၊ ဆက္မမွားေအာင္၊ ထပ္မမွားေအာင္ဆိုရင္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်သူ လူတစုနဲ႔ေတာ့မရပါ။ ဦးေႏွာက္ေတြ မ်ားမ်ားအသံုးျပဳရပါမယ္။ လူသားအရင္းအျမစ္ဆိုတာ ကုန္ထုတ္လုပ္ရာမွာသာ လိုတာမဟုတ္ပါ။ တိုင္းျပည္ကာကြယ္ေရးကို လူေလးသိန္းနဲ႔ေတာ့ မရႏိုင္တာ သိသင့္ပါျပီ။ “ေလးသိန္းကလဲ ကာကြယ္ေရးတာဝန္ကိုေတာ့ မထမ္းခ်င္၊ ႏိုင္ငံေရးဦးေဆာင္မႈနဲ႔ စီးပြါးေရး အုပ္စီးဘို႔သာ လုပ္ခ်င္ေနၾကတာ ခက္ပါတယ္။”

“စစ္ေရးစြမ္းရည္ တည္ေဆာက္ေရးနဲ႔ ထိန္းသိမ္းေရးအတြက္ရံပံုေငြေတြ သူတို႔ကို ဘာလို႔ေတာင္းေနသလဲဆိုတဲ့ ေမးခြန္းအတြက္ အခြန္ေပးျပည္သူေတြကို အသိေပးအေၾကာင္းၾကားရမယ္။ ဒီမိုကေရစီတခုမွာ မွီတည္ေနတဲ့ လူထုရ့ဲ အေပၚစီးက ၾကည့္ႏိုင္ခြင့္ကိုပါ အသံုးခ်ေစရမယ္” ဆိုတာကို ျမန္မာသမၼတ အေမရိကခရီးစဥ္မွာ ေလ့လာခြင့္ရခဲ့ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းပါေၾကာင္း။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၁၅-၅-၂ဝ၁၃

ကိုးကားခ်က္မ်ား
• Pentagon report deviates from building trust http://www.chinadaily.com.cn/china/2013-05/09/content_16486338.htm
• Pentagon report once again falsely criticizes China’s military non-transparency http://www.thechinawatch.com/2012/05/pentagon-report-once-again-falsely-criticizes-chinas-military-non-transparency/
• The Diversified Employment of China's Armed Forces http://news.xinhuanet.com/english/china/2013-04/16/c_132312681.htm
• U.S. Navy Take Notice: China is Becoming a World-Class Military Shipbuilder http://thediplomat.com/2012/11/01/u-s-navy-take-notice-china-is-becoming-a-world-class-military-shipbuilder/
• Pentagon Report Reveals Chinese Military Developments http://thediplomat.com/2013/05/08/back-on-track-pentagon-report-reveals-chinese-military-developments/
• Myanmar: US, China And An Eastern Great Game? – Analysis http://www.eurasiareview.com/20032013-myanmar-us-china-and-an-eastern-great-game-analysis/


Read more...

၁၂-၅-၂ဝ၁၃ ဦးလွမိုး (NLD စည္းရုံးေရးမႈး၊ မတူပီၿမိဳ ့နယ္) ေအာက္ေမ့ဂုဏ္ျပဳ အခန္းအနား၊ နယူးေဒလီ

အာဏာရွင္ နအဖ စစ္အစိုးရ၏ ဖိႏွိမ္အုပ္စိုးမႈအား မိမိတို႔ လြပ္လပ္ခြင့္၊ တန္းတူရည္တူညီမွ်မႈတို႔အတြက္ NLD ပါတီမွ ၾကိဳးစားေဆာင္ရြက္ခဲ့ေသာ ဦးလွမိုး(NLD စည္းရုံးေရးမႈး၊ မတူပီၿမိဳ ့နယ္) သည္ ၂ဝဝ၃ ခုႏွစ္တြင္ စစ္အစိုးရမွ မတရားဖမ္းဆီးျပီး ႏွစ္ရွည္ေထာင္ဒဏ္ခ်မႈေၾကာင့္ ျမင္းၿခံေထာင္အတြင္း ႏွိပ္စက္ျခင္း၊ ေဆးဝါးကုသေပးျခင္းမရွိ၊ သံုးေရသန္႔ရွင္းျခင္း မရွိေသာအေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ ၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္၊ ေမလ ၁၂ ရက္ေန႔တြင္ က်ဆံုးသြားပါသည္။ ထိုကဲ့သို႔ တိုင္းျပည္ႏွင့္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစုမ်ား အားလံုးအတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့ေသာ ဦးလွမိုး ေအာက္ေမ့ဖြယ္ ဂုဏ္ျပဳအခမ္းအနားကို နယူးေဒလီ Burmese Catholic Fellowship တြင္က်င္းပခဲ့သည္။
Read more...

ပင္တာဂြန္စစ္ဌာနခ်ဳပ္ အစီရင္ခံစာကေန တရုပ္ရဲ႕ စစ္ေရးတိုးခ်ဲ႕မႈကို ေဖၚထုတ္လိုက္

Pentagon Report Reveals Chinese Military Developments

May 08, 2013
By Andrew S. Erickson

Last year's annual report on Chinese military developments was widely criticized. What does the 2013 version offer? After a year-long hiatus, the U.S. Department of Defense (DoD)’s annual report on Chinese military developments is back and better than ever. Its 43-page 2012 predecessor was widely criticized for arriving far later than Congress requested and containing little substance or new data. But this year’s expeditiously-issued 92-page document continues a tradition of detailed, sophisticated, publicly-available U.S. government analysis previously seen in the 2011 DoD report, the 2010 National Air and Space Intelligence Center (NASIC) report on China’s air force, and the 2009 and 2007 Office of Naval Intelligence (ONI) reports on China’s navy.

Like these other landmark reports, this year’s DoD iteration clearly and understandably comes from a U.S. military perspective, yet strives to provide a comprehensive picture of Chinese military developments and the strategic concerns that motivate them. This represents an admirable effort to offer a balanced assessment, as can be seen in remarks at the time of its release by David F. Helvey, deputy assistant secretary of defense for East Asia. Useful data are presented on everything from Chinese sea- and -land based energy access to apparent ambiguities in Beijing’s “no first use” nuclear doctrine to members of the Central Military Commission and their key professional relationships.

All this context matters deeply, and should be commended. But arguably the report’s greatest contribution lies in more specific areas: providing authoritative assessments of key People’s Liberation Army (PLA) developments that are difficult, if not impossible, to achieve or confirm via other publicly-available sources, such as Beijing’s own recently-released 2013 Defense White Paper—which, like many Chinese public strategic documents, offers few specifics. Chinese government representatives are already out in force criticizing this year’s DoD report and claiming that its content is distorted or inaccurate, but as usual do not offer credible evidence to clarify or counter even the report’s most important assertions. Yet it is precisely in such areas—which include hard-to-attribute cyber activities and other types of espionage—that observers of China’s military development need the greatest governmental assistance. After all, as a recent Wall Street Journal op-ed argues cogently: “In the long run Beijing usually does what it says it is going to do, although the execution may be concealed with deception.”

With respect to obfuscation, the report documents that China has conducted multiple naval operations in the undisputed U.S. Exclusive Economic Zones (EEZs) of a nature that it would oppose a foreign military such as that of the U.S. conducting in its own claimed EEZ—which it is projected to fill with increasing numbers of maritime law enforcement vessels. While the report states that China is conducting such activities in the EEZs of multiple states, a reference that almost certainly includes Japan, it is worth noting the report’s exact wording with respect to the United States: “the United States has observed over the past year several instances of Chinese naval activities in the EEZ around Guam and Hawaii. One of those instances was during the execution of the annual Rim of the Pacific (RIMPAC) exercise in July/August 2012. While the United States considers the PLA Navy activities in its EEZ to be lawful, the activity undercuts China’s decades-old position that similar foreign military activities in China’s EEZ are unlawful.” It will be particularly interesting to see how Beijing responds to such revelations, which further underscore the emerging contradictions between China’s promotion of restrictive approaches vis-à-vis foreign military and governmental activities in the Near Seas (Yellow, East, and South China Seas) even as it pursues increasing access to such other strategic seas as the Western Pacific and the Arctic. Given this complexity, perhaps Beijing’s approach for now will be to denounce the report generally while avoiding this specific issue.

Perhaps the report’s single greatest contribution to what is known publicly about the PLA concerns China’s nuclear submarine programs. It states that China’s three already-operational Type 094 Jin-class nuclear-powered ballistic missile submarines (SSBNs) may be joined by “as many as two more in various stages of construction.” The Type 094 “will give the PLA Navy its first credible sea-based nuclear deterrent” once its 7,400+ km-range JL-2 submarine-launched ballistic missile (SSBN) is deployed effectively. “After a round of successful testing in 2012, the JL-2 appears ready to reach initial operational capability in 2013,” DoD explains. “JIN-class SSBNs based at Hainan Island in the South China Sea would then be able to conduct nuclear deterrence patrols.” After as many as 5 Type 094 SSBNs are operational, China is slated to “[proceed] to its next generation SSBN (Type 096) over the next decade.” This improved variant may finally offer acoustic qualities suitable for long-range patrols.

Additionally, “China is building four improved variants” of the Type 093 Shang-class nuclear-powered attack submarine (SSN) to add to the two already deployed. Within “the next decade, China will likely construct the Type 095 guided-missile attack submarine (SSGN), which may enable a submarine-based land-attack capability,” the report adds. Not only will the Type 095 employ “better quieting technologies,” it will also “fulfill traditional anti-ship roles with the incorporation of torpedoes and anti-ship cruise missiles (ASCMs).” With respect to conventional attack submarines, DoD states that the Yuan-class (Type 039A), which may grow to twenty hulls in total, has air-independent power, hence its designation as an “SSP.” These developments will afford the People's Liberation Army (PLAN) new force deployment options and significantly enhance its undersea warfare and strike capabilities.

Another area of significance is the report’s coverage of China’s anti-ship ballistic missile (ASBM) program, which is part of a major Chinese emphasis on missile development, particularly of conventional ballistic and cruise missiles. While many details can and have been assembled from previous U.S. government announcements, this is the most definitive, comprehensive statement concerning the program’s current status and capability yet available. “China continues to field” the DF-21D ASBM with its 1,500+ km-range and maneuverable warhead, the report asserts, which “it began deploying in 2010.” The DF-21D “gives the PLA the capability to attack large ships, including aircraft carriers, in the western Pacific Ocean.” Also, “The PLA Navy is also improving its over-the-horizon (OTH) targeting capability with sky wave and surface wave OTH radars, which can be used in conjunction with reconnaissance satellites to locate targets at great distances from China (thereby supporting long-range precision strikes, including employment of ASBMs).” In a hint that Beijing may build longer-range ASBMs, DoDstates: “Beijing is investing in military programs and weapons designed to improve extended-range power projection… Key systems that have been either deployed or in development include ballistic missiles (including anti-ship variants)….”

On the nuclear side, Beijing is trying to achieve/consolidate secure second-strike capability. China has engaged in major efforts over the past decade to construct advanced, deeply-buried facilities to enable “all aspects of its military forces, including C2 [command and control], logistics, missile, and naval forces” to survive a nuclear first strike.

This is part of a larger array of “current and projected force structure improvements” that “will provide the PLA with systems that can engage adversary surface ships up to 1,000 nm from China’s coast.” The PLAN “will also develop a new capability for ship-based land-attack using cruise missiles.” The report judges China’s defense industry to enjoy significant resources.The report credits China with having deployed one of the world’s largest advanced long-range surface-to-air missile (SAM) forces. In a sea change from a decade ago, DoD assesses that PLA missile and other developments have already “largely negated” many of Taiwan’s traditional defensive advantages of technological superiority and geography even as Taipei’s military spending is a tenth that of the mainland’s official defense budget.

Areas of particular Chinese defense industrial capability include missiles, space, and shipbuilding. The report characterizes China as being “among the top ship-producing nations in the world” and China’s ballistic and cruise missile industries to be “comparable to other international top-tier producers” and well-positioned for further development. China’s missile and space industry has benefitted from “upgrades to primary final assembly and rocket motor production facilities.” A burgeoning space launch industry enabled 18 space launches in 2012 that lofted, among many other systems, 11 new remote sensing satellites. Meanwhile, Chinese shipyards have improved in capacity and sophistication, e.g., through improvement management and software, allowing them to develop increasing varieties of platforms and systems and reducing reliance on foreign assistance. Other Chinese research and development trends stand out. The report documents a significant focus on developing unmanned aerial vehicles (UAVs), both for PLA use and to market to foreign countries; as well as on development/acquisition of unmanned combat aerial vehicles (UCAVs).

China’s navy also “has the largest force of major combatants, submarines, and amphibious warfare ships in Asia.” Looking forward, DoD estimates that “China will probably build several aircraft carriers over the next 15 years.” It projects that Beijing “will likely establish several access points… in the next 10 years,” possibly in the Malacca, Lombok, and Sunda Straits, in “the form of agreements for refueling, replenishment, crew rest, and low-level maintenance” to address logistical limitations that currently restrict the level of PLAN distant operations. The report is careful to emphasize, however, that “the services provided will likely fall short of U.S.-style agreements permitting the full spectrum of support from repair to re-armament.”

Despite these areas of progress, the PLA faces areas of enduring weakness, and even new emerging challenges. Present limitations, albeit which the PLA is struggling to surmount, include lack of “a robust, deep water anti- submarine warfare capability….”A related uncertainty is “whether China has the capability to collect accurate targeting information and pass it to launch platforms in time for successful strikes in sea areas beyond the first island chain.” Other developments will themselves force difficult questions upon the PLA. Generally speaking, “to fully implement ‘informatized’ command and control, the PLA will need to overcome a shortage of trained personnel and its culture of centralized, micro-managed command.” More specifically, “Further increases in the number of mobile ICBMs and the beginning of SSBN deterrence patrols will force the PLA to implement more sophisticated command and control systems and processes that safeguard the integrity of nuclear release authority for a larger, more dispersed force.”

Finally, as part of a clear effort to address Chinese military development comprehensively, the report is not all doom and gloom in its coverage. It enumerates both PLA bilateral and multilateral military exercises and Sino-American military contacts and exchanges. One imagines that the report’s authors have been tempered by the reality that Beijing often limits or cancels such exchanges to express political differences, but remain duty bound to pursue a U.S. government policy that preserves the possibility of such exchanges building trust and habits of cooperation and in doing so avoids a still-worse alternative. Whatever uncertainties and concerns may underlie it, this is not a document that is all zero-sum in its approach.

While the U.S. intelligence community has access to a wide range of data on specific developments, other observers who lack access to such information because of nationality or societal station must depend in part on open government publications to raise and clarify specific issues. Given the dynamism and importance of the matters at stake, it is essential that a full range of individuals and foreign governments alike have access to substantive reports. U.S. taxpayers must be informed as to why they are being asked to fund the development and maintenance of military capabilities, and to exercise the civilian oversight on which a democracy depends. Allied and friendly governments and their citizens must keep abreast of relevant developments and maintain military relations with Washington on the basis of mutual understanding and interest. And China itself needs to know how its military progress is being perceived, even as it remains free to publish whatever reports of its own it might wish. Given these factors, DoD is to be commended for having released such a substantive and timely report on China’s military development. Its contents should be discussed and debated constructively with regard to specific substance, in lieu of political sloganeering or sweeping but unsubstantiated charges that fail to further understanding.


Read more...

11-5-2013 Myanmar reforms won't hurt China links, report say

ဓါတ္ပံု။ Wang Yuping, a coach from the Sports Institute of Technology in Chengdu, Sichuan province, trains divers in Yangon, the largest city in Myanmar, on Friday. Zhang Wei / China Daily

By Zhou Wa ( China Daily)

ျမန္မာ့ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမေရးကေန တရုပ္နဲ႔ဆက္သြယ္ေရးကို ထိခိုက္မွာမဟုတ္ (တရုပ္သုေတသီ၊ ဇူလီပင္း၊ တရုပ္ ဆိုရွယ္သိပၸံ အကယ္ဒမီ၊ China Daily မွာ ေရးသား)

Myanmar's political reforms will not affect that country's ties with China, and bilateral cooperation will improve, according to a report released on Friday by a publisher affiliated with one of China's top think tanks.

No matter which direction Myanmar's political reform takes and who will become the president of the country in the future, the current and future leaders of Myanmar will implement a China-friendly foreign policy, the report said.

The Social Sciences Academic Press (China) of the Chinese Academy of Social Sciences published the Annual Report on Myanmar's National Situation, also known as the "Blue Book of Myanmar".

Due to geopolitics and geo-economics, the two neighbors have enjoyed deep cooperation in the past. China has obvious economic advantages in its ties with Myanmar, and the two countries will further boost their cooperation in political, economic and social fields, the report said.

Considering this, Myanmar "will not initiate a confrontation with China nor join the Western bloc", the Blue Book said.

China and Myanmar have enjoyed good ties since the two countries established diplomatic relations in 1950. But as reform in Myanmar continues, several Chinese projects in the Southeast Asian nation have faced challenges.

In 2011, Myanmar decided to suspend cooperation with China on the Myitsone hydropower project on the Irawaddy River, which led to huge losses for a Chinese company.

Rapid changes in domestic politics and foreign policies took place after Myanmar held its first election since 1990 in 2010.

Since taking office, Myanmar President U Thein Sein has significantly improved the country's ties with the United States and other Western countries. The West has largely alleviated two-decade-long sanctions it imposed on Myanmar over its previous military rule.

In 2012, Myanmar enacted a Foreign Investment Law, and it is developing "special economic zone" legislation.

"The future government of Myanmar will continue to handle its ties with Beijing based on its national interests rather than the differences of ideology and political systems", the report said.

The fact that some problems are challenging China-Myanmar ties shows there is still distrust between high-level officials in the two nations, said Li Chenyang, a professor of Myanmar studies at Yunnan University and also the chief editor of the report.

"But we cannot say that there is no bright future for China-Myanmar ties. Instead, we should be confident about future ties, as long-lasting good-neighborly cooperation is the common need of both China and Myanmar," he said.

He suggested Beijing face up to its shortcomings in its relations with Myanmar and dedicate itself to solving problems in the nations' bilateral economic cooperation.

The report also suggests Beijing further promote ties to improve its image in Myanmar, and make sure the two nations enjoy sustainable development of bilateral ties.

Chinese enterprises, should avoid focusing too much on benefits and harming the strategic interests of the two countries, when entering Myanmar, the report said.

Xu Liping, a researcher on Southeast Asian studies with the Chinese Academy of Social Sciences, added that Chinese investors in Myanmar should also respect local customs and religious beliefs.
zhouwa@chinadaily.com.cn
Read more...